Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/8578 K.2024/4986

Sanık hakkında müştekiler ..., ... ve ...'e karşı basit yaralama, müşteki ... ve ...'e karşı hakaret, müştekiler ... ve ...'e karşı silahla tehdit, müşteki ...'e karşı silahla tehdit, müşteki ...'e karşı mala zarar verme, müşteki ... ve ...'ya karşı hakaret, müştekiler ..., ... ve ...'e karşı konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanunun 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit, 86/2 maddesinde tanımlanan kasten yaralama, 125/1 maddesinde tanımlanan hakaret, 151/1 maddesinde tanımlanan mala zarar verme, 116/1 maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının,

mahkûmiyet tarihi olan 30.03.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,