Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/9207 K.2024/5020

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2012 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 53 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır. 2. Kilis

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2013 tarihli ve 2012/154 Esas, 2013/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 5 yıl denetim süresi belirlenmiştir. 3. Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği 5607 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan Ceyhan

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/335 Esas, 2013/558 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiğinin ihbarı üzerine, Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli ve 2014/20 Esas, 2014/152 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir. 4. Hükmü yönelik sanık tarafından temyiz talebinde bulunulması üzerine, Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 22.10.2019 tarihli ve 2015/19977 Esas, 2019/16473 Karar sayılı ilâmı ile, "..1-Sanığın, dayısının oğlu temyiz dışı ...'in mağdur tarafından darp edildiğini duyması üzerine, hastaneye giderek yaralandığını görmesi nedeniyle sinirlenerek atılı eylemi gerçekleştirdiğini ikrar etmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu.." Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine Kilis

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli ve 2019/1006 Esas 2020/341 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 29, 62, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etmek istediğine 2. Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yüklenen tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesinin gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıl kesintili ve uzamış zamanaşımı süresinin, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararın kesinleştiği 22.04.2013 tarihi ile ihbara konu ikinci suçun işlendiği 26.06.2013 tarihi arasında geçen durma süresi de dikkate alınarak, suçun işlendiği 20.01.2012 tarihi ile inceleme tarihi arasında dolmuş bulunduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kilis