Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/9591 K.2024/8484

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan ...'ün uzlaşmanın teklif edildiği tarihte 15 yaşından büyük olup, uzlaştırmanın kanuni temsilcisi olan annesi ... Bingül vasıtasıyla yapıldığı, bunun üzerine düşme kararı verildiği, katılanın baroca atanan vekili tarafından katılan adına temyiz talebinde bulunularak uzlaştırma teklifinin bizzat katılan ...'e yapılması gerektiğinden bahisle kanun yoluna müracaat etmesi karşısında; katılan ...'ün kanuni temsilcisi ile uzlaştırma hususunda iradeleri arasında çatışma bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/1034 Esas, 2019/230 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,