Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/9775 K.2023/11430

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2014/433 Esas, 2016/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Erzincan

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2014/433 Esas, 2016/338 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.07.2020 tarihli ve 2018/1396 Esas, 2020/15104 Karar sayılı kararı ile.

"Sanığın, olay günü oğlunun yaralanması üzerine Hüseyin Karakış'ın evinin yakınında korkutmak amacıyla ateş etmesi şeklindeki eyleminin, TCK.nın 106/2-a, maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması" Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. C. Erzincan

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2020/334 Esas, 2021/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri. A. Tehdit kastının olmadığına, B. Eyleminin haksız tahrik ve meşru savunma kapsamında kaldığına, C. İddianame ve eklerinin duruşmada okunmadığına, D. Lehe hükümlerin uygulanmadığına, E. Basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğine, F. Katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna, G. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, akrabası olan Y. U.'nun darp edilmesi üzerine katılanın evine giderek silahla havaya ateş açmak suretiyle genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, Erzincan

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2014/433 Esas, 2016/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 08.07.2020 tarihli ve 2018/1396 Esas, 2020/15104 Karar sayılı kararı ile "Sanığın, olay günü oğlunun yaralanması üzerine Hüseyin Karakış'ın evinin yakınında korkutmak amacıyla ateş etmesi şeklindeki eyleminin, TCK.nın 106/2-a, maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine, Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2021 tarihli ve 2020/334 Esas, 2021/213 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin tehdit suçunu oluşturduğuna kanaat getirilerek, atılı suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit Kastı Yönünden Sanığın, akrabası Y. U.'nun darp edilmesi üzerine, katılanın evinin önünde havaya ateş açması eyleminde, korkutma amacı bulunduğundan, mahkemece tehdit suçundan hüküm kurulmasına hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Haksız Tahrik ve Meşru Savunma Yönünden Sanığın eylemini, akrabası Y.

U.'nun darp edilmesinden duyduğu hiddet veya şiddetli elemin etkisi ile işlemiş olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur. C.

5271 Sayılı Kanun'un 191 inci Maddesinin Uygulanması Yönünden 11.02.2021 tarihli celsede, sorgusu yapılmadan önce sanığa iddianame ve eklerinin okunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 106, 147 ve 191 inci maddelerindeki hakları hatırlatıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. D. Lehe Hükümler Yönünden Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirim uygulanmıştır.

Sanığın tekerrüre esas sabıka kaydının bulunması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmamasında ise, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

E. Basit Yargılama Usulü Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrasına göre; üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulü uygulanabileceğinden, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesini ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen ve üst sınırı 5 yıl olan silahla tehdit suçunda basit yargılama usulünün uygulanmamasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır. F.

Katılan Lehine Vekalet Ücretine Hükmedilmesinin Hatalı Olduğuna Sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş olması karşısında; kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına, 5271 sayılı Kanun'un 325 inci maddesinin birinci fıkrası ve 2021 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır. G. Sair Hususlar Yönünden Erzincan

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2014/433 Esas, 2016/338 Karar sayılı kararında önceki hükmün, sanığın temyizi üzerine bozulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden, bozmadan önceki cezadan daha fazla cezaya hükmolunması ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı davranılarak karar verilmesinde, hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR