Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1255 K.2025/10981

Yapılan ön inceleme neticesinde Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2016 tarihli ve 2015/1577 Esas, 2016/550 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: Her ne kadar Tebliğname’de mağdur ...’nin 05.04.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu belirtilmiş ise de, mağdur ... vekilinin 05.04.2016 tarihli dilekçesinin içeriğinden, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itiraz niteliğinde olduğu; bu itirazın ise Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarih ve 2016/481 D.

İş sayılı kararıyla reddedildiği anlaşılmıştır. Dosya içerinde bulunan katılanın 12.04.2016 tarihli dilekçesi ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz ettiği ancak bu itiraz hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanık hakkında tehdit suçundan zamanaşımı süresi geçmiş ise de,5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/9. maddesinde yer alan “Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.” düzenlemesi uyarınca, sanığın lekelenmeme hakkı gözetilerek yapılan incelemede.