Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1460 K.2026/420

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli ve 2021/489 Esas, 2022/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla gece vakti konutta yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-d-h, 35/1-2, 53, 58, 63... . maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, mahsuba ve müsadereye karar verilmiştir. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2022/765 Esas, 2023/2310 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Atılı suça ilişkin yeterli delil bulunmadığı, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın samimi ikrarlarının yerel mahkemece değerlendirilmesi gerektiği, pişmanlığının sanık lehine yorumlanması gerektiği, yerel mahkemenin lehe olacak takdiri indirim sebeplerini uygulamadığı, hükmün açıklamasının geri bırakılması kararı vermediği ve ertelemeye karar vermediği, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın silahla müştekinin evine ateş ettiği sabit olmakla beraber, 14.11.2021 tarihli mesaj tutanaklarında yer alan dökümlerde, çok sık şekilde ifade bozukluğunun ve imla hatalarının bulunması sebebiyle, tehditle para istendiğine dair net bir kanaate ulaşılamadığı, yine hükmün gerekçesinde de mesaj dökümlerindeki hangi ifadelerin tehditle para istenmesine yönelik olduğu konusunda bir değerlendirmenin yer almadığının anlaşılması karşısında, somut olayda tehditle para talep edilmesi hususu şüpheye meydan vermeyecek şekilde ispatlanamadığından,

sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfının hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi