Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1749 K.2026/3036

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk derece Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 13.06.20023 tarihli ve 2022/445 Esas ve 2023/200 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c, 62, 53 maddeleri gereğince ayrı ayrı 8 yıl 4 Ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 26.12.2023 tarihli ve 2023/2809 Esas ve 2023/3489 Karar sayılı kararıyla dosya üzerinden yapılan inceleme üzerine sanıklar hakkındaki hükümlere ilişkin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanunun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi. Dosyadaki doktor raporunun katılanın beyanlarını doğrulamadığına, katılanın soyut ve mesnetsiz beyanları haricinde sanığın bahse konu ziynet eşyalarını katılandan zorla aldığını gösteren hiçbir kesin delil bulunmadığına, katılanın boşanma davasında delil teşkil etmesi maksadıyla sanığa iftira atmak sureti ile şikayete konu olayı kurgulamış olmasının kuvvetle muhtemel olduğuna ilişkindir. 2. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi. Sanığın katılanı darp ettiğine ve üzerindeki ziynet eşyalarını zorla aldığına dair katılanın soyut iddiası ve anlatımları dışında en ufak bir delil bulunmadığına, Antalya şehrinde gündüz vakti yaşandığı iddia edilen bu olayı gören duyan olmamasının, kamera kaydı da bulunmamasının ilginç olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

Katılan ...'nin sanık ... ile karı koca oldukları bu evlilikten 2 çocukları bulunduğu ancak aralarında geçimsizlik bulunduğu ve boşanmaya karar verdikleri, bu nedenle katılanın sanık olan eşi ile birlikte yaşadığı Muğla ili ... ilçesinden ayrılarak babasının Antalya İli ...

Mahallesindeki evine çocukları ile birlikte gelip yerleştiği, olay günü 13.06.2022 günü saat 20.00 sıralarında katılan oğlu ... ile birlikte sokakta babasının evine doğru yürürken eşi sanık ... ile onun babası sanık ...'nin katılanın yolunu keserek katılanı darp etmeye başladıkları, katılanın boynunda bulunan 7 adet çeyrek altının takılı olduğu altın kolyesi ile küpesi ve 2 adet parmağındaki altın yüzüğünü 1,5 yaşındaki ...'la birlikte alıp kaçtıkları, her ne kadar her iki sanık alınan ifadelerinde katılanın altınları ve çocuğu kendi rızası ile verdiğini ifade etmişlerse de katılanın ifadesini doğrulayan doktor raporu,

anne ve babasının beyanları dikkate alındığında, hiçbir annenin anne şefkatine muhtaç çocuğu ve kendisine ait ziynet eşyalarını kendi rızasıyla vermesinin hayatın olağan gidişatına uygun olmadığı dikkate alındığından sanıkların zorla ve katılanı darp ederek altınlarını ve çocuğu alarak kaçtıkları, böylece birlikte katılana yönelik yağma eylemini gerçekleştirdikleri kabul edilen olayda, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun eşler arası mal rejimini düzenleyen hükümlerine göre evlenmeden önce veya sonra 'mal rejimi sözleşmesi' yapıp yapmadıkları,

ya da evlenme başvurusu sırasında hangi mal rejimini seçtiklerini yazılı olarak bildirmiş olup olmadıkları, sözleşme yapmışlar ise kanunda belirlenen diğer rejimlerden birini kabul edip etmedikleri, böyle ise hangisini seçtikleri ve bu rejime ilişkin düzenlemeler kapsamında suça konu edilen paraların kime ait olduğu hususlarının etraflıca araştırılması, mal rejimi sözleşmesi yapılmamış ise eşler arasında edinilmiş mallara 'katılma rejimi'nin uygulanması asıl olacağından, suça konu eşyanın 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında bir hukuki ilişkiye dayalı alacağa konu olup olmayacağının değerlendirilmesinden sonra,

sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. Kabule göre ise, Yargılama giderlerinin her bir sanığa sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken sanıklardan eşit olarak alınmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 26.12.2023 tarihli ve 2023/2809 Esas ve 2023/3489 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya