Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1882 K.2025/9937

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuklar haklarında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise.

İnfaz hukuku ile ceza hukuku birbirinden farklı iki hukuk dalı olup, infaz kişiden kişiye, mükerrerlik durumuna, infaz sırasında meydana gelen durumlara ve içtima hükümlerine göre farklı sonuçlar doğurabileceğinden, sanık aleyhine sonuç doğurması teknik olarak her zaman mümkün olduğundan, Kanun koyucunun bu hususu gözeterek,

ceza miktarının kazanılmış hak teşkil edeceğini 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinde “Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz.” şeklinde açıkça yazmak suretiyle ve yine aynı Kanun'un 232/6 fıkrasıda sanığın aleyhe temyiz olmaması nedeniyle kazanmış olduğu ceza miktarının tereddüte mahal vermeyecek şekilde ve hüküm fıkrasında açık olarak gösterilmesi gerektiğini düzenlemiş olduğundan,

5271 sayılı Kanun'un 232/6 ve 307. maddelerindeki açık düzenlemeler nedeniyle aksi halin açık kanun hükmüne aykırılık oluşturacağı ve sanık aleyhine sonuçlar doğuracağından cihetle, kazanılmış hakkın ceza miktarı olarak hükümde gözetilmesi gerektiğinden, Tebliğname'de "Suça sürüklenen çocuğun 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve infazının 2 yıl 2 ay 20 gün üzerinden yerine getirilmesi" şeklindeki düzelterek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının, toplam ceza süresi bakımından dikkate alınması gerektiği gözetilerek; bozma öncesi verilen ve Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 15.10.2019 tarihli ve 2019/4405 Esas, 2019/15561 Karar sayılı bozma ilamı ile "Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan verilen cezanın miktarı itibariyle kesin olduğu anlaşılmakta ise de;

atılı suçun yağma suçunu oluşturduğunun anlaşılması halinde kasten yaralama ve hırsızlık eylemlerinin bir bütün olarak değerlendirilip, yalnız yağma suçundan karar verilmesi gerekeceğinden, kasten yaralama suçundan verilen kararın da temyizi kabil olduğu" gerekçesiyle bozmaya dahil edilmesi üzerine Yerel Mahkemece anılan ilam doğrultusunda infaz evrakları geri alınan kasten yaralama ve hırsızlık suçlarından hükmedilen sonuç cezaların toplamının suça sürüklenen çocuk hakkında kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden sadece hırsızlık suçundan kurulan hükümdeki sonuç ceza yönünden kazanılmış hak gözetilerek eksik ceza tayin edilmesi,

aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz isteği yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, ilk mahkûmiyet tarihi olan 17.03.2015 ile son mahkumiyet karar tarihi olan 14.09.2023 arasında gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,