Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/3146 K.2025/11155

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan ceza miktarına göre 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. Maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereğince reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü.

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-c, 29. maddesinde düzenlenen nitelikli tehdit suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 22.12.2020 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ihbara konu ikinci suçun işlendiği 27.08.2021 tarihleri arasında geçen süre içerisinde dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak, suç tarihi olan 09.09.2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,