Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/3800 K.2024/11066

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94.maddesi ile değişik 5271 sayılı Yasa'nın 299. maddesi uyarınca takdiren sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine, Sanığın yağma suçunu birden fazla kişiyle birlikte, silahla ve iş yerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1. maddesinin (a) ve (d) bentleri yanında (c) bendiyle de uygulama yapılması gerektiği gözetilmemişse de, gösterilen teşdit gerekçesi ve olaya uyan hukuki normların niteliği ile sanık hakkında ceza belirlenirken altı sınırdan uzaklaşılarak tayin olunan temel ceza arasında bir nispetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede yer alan bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir.