Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/3838 K.2025/2178

Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erdemli

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2016 tarihli ve 2014/482 Esas, 2016/133 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107/2. maddesi delaletiyle 107/1, 62, 52/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 107/2. maddesi delaletiyle 107/1, 43/1, 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri, 1.Şikâyetçinin ve tanıkların ifadelerinin çelişkili olduğuna, delil yetersizliğinden hükmün bozulmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmadığına, 2. Vesaireye, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Erdemli Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2014 tarihli ve 2014/1825 soruşturma, 2014/1433 Esas numaralı iddianamesinde; şikâyetçi ile sanıkların suç tarihi öncesinde arkadaş olmaları sebebiyle birbirleriyle samimi oldukları, ancak şikayetçinin sanık ... hakkında icra takibi başlatması sebebiyle aralarının bozulduğu, sanıkların şikayetçiden icra takibinden vazgeçmesi istedikleri, ancak şikayetçinin bunu kabul etmediği,

bunun üzerine şüphelilerin 16-17.08.2013 tarihleri arasında tam olarak tespit edilemeyen bir zaman diliminde şikayetçinin arkadaşı olan tanık ...'ın ... merkezdeki işyerinde bulunduğu sırada yanına gelerek "orospu çocuğu, senetten vazgeç, vazgeçmezsen senin için kötü olur, yoksa çocuğunu sinkaf ederiz, kocanı ararız, biz onunla yattık, otele gittik, gezdik, dolaştık diyerek seni rezil ederiz, adın kalır" şeklindeki sözlerle yarar sağlamak maksadıyla şikayetçinin şeref veya saygınlığına zarar verecek nitelikteki hususların açıklanacağı tehdidinde bulunulmak suretiyle şantajda bulundukları,

sanıkların daha sonra şikayetçinin arkadaşları olan tanıklar ... ve ... .... ile yapmış oldukları telefon görüşmesinde şikayetçiyi kastederek aynı şantaj içerikli sözleri kullandıkları ve bu sözlerin şikayetçiye iletilmesini istedikleri, tanıkların da buna istineden şantaj içerikli sözleri şikâyetçiye ilettikleri iddia edilen olayda.

Tanık ....'nun kolluktaki beyanında sanık ...'ın ;".....'ye özellikle git söyle ben onu dağa kaldıracağım, ya benim olur ya da senetten vazgeçer, senettin vazgeçsin yoksa çocuğunu dağa kaldırırım sinkaf ederim.." şeklinde ki beyanıda dikkate alındığında sanık ...'ın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince yapılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Sanık ...

Hakkındaki Şantaj Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden, Sanığın yokluğunda verilip 11.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık ... Hakkındaki Şantaj Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden, Başkaca yönleri incelenmeyen Erdemli