Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/3974 K.2024/9454

Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca duruşma talebinin takdiren REDDİNE, 2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.GEREKÇE Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak.

1. Sanıklar ve suça sürüklenen çocukların katılanın yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yol kesme biçiminde bir hareketlerinin bulunmadığı, bu nedenle yol kesmekten söz edilemeyeceği gözetilmeden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1. maddesinin uygulama koşulları oluşmayan (d) bendi ile de hüküm kurulmasına karşın, suça sürüklenen çocuk ...'ın aşamalarda alınan beyanlarında olay sırasında kafasına kar maskesi taktığını ikrar etmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 149/1. maddesinin (b) bendi uygulanmaksızın hüküm kurulması,

2. 5237 sayılı Yasa'nın 61 inci maddesiyle cezanın belirlenmesinde, izlenmesi gereken yöntem açık ve denetime imkan tanıyacak bir biçimde ortaya konulmuştur. Buna göre somut olayda ilgili suç tanımında belirtilen cezanın alt ve üst sınırı arasında ceza tayin edilirken cezanın belirlenmesine ilişkin madde hükmündeki ölçütler dikkate alınacaktır. Bu düzenleme ile soyut gerekçelerle cezanın alt ve üst sınırdan belirlenmesi şeklindeki yanlış uygulamanın önüne geçilmek istenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında bir suçtan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurulacak ve somut gerekçeler de belirtilmek suretiyle kanundaki cezanın alt ve üst sınırı arasında takdir hakkı kullanılacaktır.

Ayrıca temel ceza belirlenirken, aynı Yasa'nın 3. maddesinin birinci fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." şeklindeki hüküm de gözetilmek zorundadır.

Hakimin temel cezayı belirlerken değindiği gerekçesi suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçları, işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksirine dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saik ile dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yerinde ve yeterli olmalıdır.

Ceza hukukunun temel ilkelerinden olan cezanın şahsileştirilmesi kuralının da amacı ceza ve sanık arasında uygun dengeyi sağlamaktır.

İki sınır arasında cezayı belirleme hakime ait ise de bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması bu bağlamda suçun işleniş şekli, önemi, sebepleri, kanun ve nizamlara muhalefet derecesi, kastın yoğunluğu, sanığın sosyal durumu, geçmişi,topluma kazandırılması hususlarının göz önünde tutulmasının yanında bu konudaki gerekçenin dosya ile uyumlu olması zorunludur.

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuların katılanın 280,00 TL parasını ve Xaomi marka cep telefonunu katılanın rızası hilafına olacak şekilde cebir ve tehdit uygulayarak almak şeklindeki eylemleri sonucunda meydana gelen zarar dikkate alındığında, hak ve nesafet kuralları ile 5237 sayılı Kanun'un 3/1. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi gözetilmeden, nitelikli yağma suçundan en üst sınırdan ceza verilmesi, 3. 15 yaşını bitirip 18 yaşını tamamlamamış suça sürüklenen çocuk ... hakkında sosyal inceleme raporunun alınmadığının anlaşılmış olmasına göre, rapor alınmama gerekçesinin gösterilmemiş olması,

4. Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanıklar ve suça sürüklenen çocuklardan eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 326/2. maddesine aykırı hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 15.04.2024 tarihli ve 2024/1268 Esas, 2024/1197 Karar sayılı kararına yönelik sanık ..., sanıklar ... ve ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen ... müdafiinin temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak,