Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/4120 K.2024/12054

Kadına karşı tehdit suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2.cümle, 43, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 5.620,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2023 tarihli ve 2019/536 esas, 2023/474 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 05.06.2024 gün ve 94660652-105-42-2222-2024-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2024 gün ve 2024/66207 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği, MEZKUR İHBARNAMEDE.

Dosya aslının, sanığın diğer suçundan verilen beraat kararının istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmiş olduğu anlaşıldığından, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, sanığın mağdur ...'e karşı zincirleme şekilde işlemiş olduğu tehdit suçuna ilişkin olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1.cümle uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılama neticesince Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2023 tarihli kararı ile kadına karşı tehdit suçundan yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmış ise de.

27/05/2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 12/05/2022 tarihli ve 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu Ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 6. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106. maddesinin 2. cümlesine ''Bu suçun kadına karşı işlenmesi hâlinde cezanın alt sınırı dokuz aydan az olamaz'' şeklinde yer alan düzenlemenin eklendiği,

ancak sanığın yüklenen tehdit suçunu anılan düzenleme yürürlüğe girmeden önce 27/12/2018 tarihinde işlemiş olduğu nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesinde yer alan, "(2) Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki hüküm uyarınca sanığın lehine olan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.cümle uyarınca temel cezanın tayin edilmesi yerine,

aleyhine olacak şekilde anılan Kanun'un 106/1-2. cümlesi uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2023 tarihli ve 2019/536 esas, 2023/474 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.

“Sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılarak 7 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca paraya çevrilerek 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, Sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak hükmedilen 168 gün adli para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bir gün karşılığı takdiren 20 TL kabul edilerek neticeten 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına,