Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/4873 K.2026/619

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I- Sanığa Yükletilen Basit Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde.

Sanık müdafiinin, sanık hakkında basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesi sonucunda.

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunu'nun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından,

5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince sanık müdafinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II- Sanığa Yükletilen Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde. Sanık müdafiinin, sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesi sonucunda.

Olay tarihinde, sanığın, katılanın daha önce kullanımında olan cep telefonu üzerinden sanığa ait görüntüleri sanığın eşine gönderilmesi nedeniyle katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladıktan sonra kaçan katılana hiteben "senin ölümün benden olacak" şeklinde söz söylemek suretiyle katılanı tehdit ettiği şeklinde gelişen olayda, Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.