Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/5421 K.2024/12838

Nitelikli yağma suçundan suça sürüklenen çocuklar hakkında yapılan yargılama sonucu kurulan hükümlerin Dairemizin 10.09.2024 tarihli ve 2023/20791 Esas, 2024/8727 Karar sayılı kararıyla onandığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2024 tarihli ve 6-2023/107612 sayılı yazısı ile "suçun işleniş biçimi, olayın özelliği değerlendirildiğinde, haklarında yağma suçunun daha az cezayı gerektiren nitelikli hâlinin düzenlendiği 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma koşullarının oluşmadığı,

hükmün bu nedenden dolayı bozulması gerektiği düşüncesiyle" itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü: Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2024 tarih ve 6-2023/107612 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın REDDİ ile 5271 sayılı Yasa'nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 10.09.2024 tarihli ve 2023/20791 Esas, 2024/8727 Karar sayılı ONAMA kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine,

03.12.2024 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY Dairemizin yerleşik içtihatları nazara alındığında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 150. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen "Malın değerinin azlığı" nedeniyle cezadan indirim yapılabilmesi için yasa koyucunun amacı, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme imkanı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması, maddenin uygulanması veya uygulanmamasına ilişkin gerekçenin de kararda gösterilmesi gerekir.

5237 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi ile ilgili Dairemizin yerleşik içtihadında “daha çoğunu alabilme imkanı varken yalnızca gereksinimi kadar alma” şartı hiçbir zaman tek ölçüt olarak kabul edilmemiştir. Bu cümle ile ifade edilmek istenen husus suçun konusuna ilişkin sanığın kastının baştan itibaren değer olarak az olan bir şeye özgülenmesidir.

Mesela “bana çorba parası ver”, “sigara parası ver” ,“5,00 TL, 10,00 TL, 50,00 TL (veya değer olarak az bir miktar) ver” şeklinde sözler sarf edilerek cebir veya tehdit uygulanmasında olduğu gibi. Ayrıca suçun işleniş şekli, olayın özelliği ve sanığın kişiliğinin de değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinin ilk halindeki “indirilir” ibaresi 29.06.2005 tarihli ve 5377 sayılı kanunla “indirilebilir” şeklinde değiştirilmiştir.

Kanun metnindeki bu değişiklik de dikkate alındığında değer azlığı nedeniyle her halükarda indirim yapılması gerektiği düşünülemez. Dairemizin içtihatlarında da belirtildiği üzere olayın özelliği, suçun işleniş şekli ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek gerekçe gösterilmek suretiyle uygulanıp uygulanmaması yoluna gidilecektir. Bu konudaki takdir hakkının yargılama yapan ilk derece mahkemesine ait olduğu aşikardır.

Belirtilen içtihat yıllar içinde yerel mahkemeler tarafından da benimsenmiş ve uygulanmasında herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Hal böyle olunca sadece yağma konusunun 200,00 TL olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların cezasından indirim yapılması isabetli olmamıştır.

Bununla birlikte Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.12.2023 tarihli ve 2023/6-454 Esas, 2023/680 Karar sayılı ilâmında “madde ile getirilen sistem, sadece malın değerinin objektif ölçütlere göre belirlenerek cezadan indirim yapılmasından ibaret değildir.

Olayın özelliği her somut olayda değerlendirmeye konu edilecek, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, indirim yapıp yapmama konusunda takdir kullanılacak ve maddenin uygulanıp uygulanmamasına ilişkin gerekçe kararda gösterilecektir. Buna karşılık maddenin uygulanmasındaki en önemli ölçüt, şüphesiz değer ölçüsüdür.” şeklinde izahatta bulunulmuştur.

Somut olayda mağdur ...’ın saat 14.10 sıralarında Öğretmenler Caddesi üzerinde yürüdüğü sırada suça sürüklenen çocuk (SSÇ) ... ve ...’ın mağduru durdurup para istedikleri,mağdurun para yok demesi üzerine kolundan tutarak 769. sokağa götürdükleri, cebindeki paraları ver dedikleri, mağdurun vermeyeceğini söylediğinde bu kez yere yatırarak tekme ve yumruk vurmak suretiyle yaraladıkları, suça sürüklenen çocuk ...’in mağdurun üzerini arayarak babasının dershane ücreti olarak kendisine verdiği 200,00 TL parayı zorla aldığının anlaşılması karşısında, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği değerlendirildiğinde,

suça sürüklenen çocukların özgülenen kastının mağdurun üzerindeki tüm parasını almaya yönelik olduğu, ayrıca suça sürüklenen çocuklar lehine 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinin uygulanmasının 20.12.2023 tarihli ve 2023/6-454 Esas, 2023/680 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararında belirtilen esaslara da uygunluk arzetmediği,

zira yağma konusunun inşaat işçisi olan katılan ...’nın mağdur ...’e ödemesi için verdiği 200,00 TL dershane ücreti olduğu ve katılan ile mağdur bakımından değerinin az olarak kabul edilemeyeceği, olayın özelliği ve suçun işleniş şekli nazara alındığında 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı kanaatinde olduğumuzdan aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.