Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/5642 K.2024/13629

Başsavcılığının 05.02.2020 tarihli ve 2019/7254 soruşturma sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında şikâyetçi ...’a karşı hukuki alacağını tahsil etmek amacıyla yağma suçundan kamu davası açılmıştır. Salihli Ağır Ceza Mahkemesince 16.06.2024 tarihli ve 2020/55 Esas, 2020/128 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından düşme kararı verilmiştir.

Karara karşı istinaf İsteminde bulunulduğu görülmüş ve yapılan incelemede; o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından istinaf istemi incelenmiş ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi gereğince davanın yeniden görülmesine karar verilmiş olup, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 2020/2044 esası üzerinden yargılama yapılmış ve 27.05.2021 tarihli, 2020/2044 Esas ve 2021/1465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 10 yıl hapis cezasına hükmedilmiştir.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli, 2020/2044 Esas ve 2021/1465 Karar sayılı kararı sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.05.2024 tarihli, 2022/12590 Esas ve 2024/6913 Karar sayılı ilamı ile, "Somut olayda; müşteki ile sanık arasında önceye dayalı alacak verecek ilişkisinin bulunduğu, müştekinin sanığa borçlu olduğu,

... isimli iş yerine müştekinin gittiği sırada sanık ... ile karşılaştığı, sanığın müştekinin koluna girerek onu dışarıya çıkarttığı, dışarda sanığın müştekiye saldırıp burnuna yumruk atarak onu basit tıbbi müdahale (BTM) ile giderilebilecek şekilde yaraladığı (darp cebir izi yoktur) ve müştekiye hitaben "Paramı ödemezsen seni öldürürüm” şeklinde tehdit içerikli sözler sarf ettiği akabinde müştekinin montunun cebinde bulunan ve ablası Tuğba ... adına kayıtlı ... numaralı GSM hattının takılı olduğu cep telefonunu alarak kendi cebine koyduğu ve müştekiye "paramı getir cep telefonunu al" diye söylediğinin iddia edildiği olayda,

her ne kadar sanık savunmalarında inkar etmiş olsa da, müştekinin aşamalarda olayın en başından beri tutarlı ve istikrarlı olarak sanığa borcu olduğunu beyan etmesi, sanıkla aralannda hukuk düzenince kabul edilebilir bir alacak verecek ilişkisi bulunduğu ve bu ilişkiye dayanarak alacağını almak için sanığın müştekiyi tehdit edip yaraladığı,

dosyadaki adli rapor ve müştekinin beyanıyla uyumlu telefonun olay saatinden sonra müştekinin elinden çıktığını doğrular nitelikte Bilgi Teknolojileri Kurumu (BTK) verileri de dikkate alındığında sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150/1. maddesi ”hukuki alacağın tahsili amacıyla yağma" suçunu oluşturduğu ve aynı Yasa'nın 86/2. maddesi ve 106/1. maddeleri gereği tehdit ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yağma suçundan karar verilmesi gerektiği " gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bu karara karşı, dosya yeniden ele alınarak duruşma açılmıştır. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 09.10.2024 gün ve 2024/2277 E. 2024/3751 Karar sayılı kararı ile, "Sanık hakkındaki delillerin bütün olarak değerlendirilmesinde, sanık her ne kadar alacağının olmadığını beyan etmiş ise de, müştekiye vermiş olduğu 1.000,00 TL borcun bir hafta sonra 1.500,00 TL olarak ödenmesini istediği, müştekinin bu borcu bir hafta sonra ödeyemediği,

olay günü Türk Ceza Kanunu'nun 6/1-e maddesine göre, geceden sayılan zaman diliminde ... isimli işyerinde karşılaştıklarında sanığın müştekiyi doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde kasten yaraladığı ve "ödemezsen seni öldürürüm" dediği ve müştekinin montunun cebinde ... dosya içerisindeki fatura suretine göre ablası adına fatura edilmiş cep telefonunu alarak kendi cebine koyduğu "paramı getir telefonunu al" dediği,

sanığın böylelikle geceden sayılan zaman diliminde nitelikli yağma suçunun sabit olduğu mahkememizce kabul edilmiş, sanığın müştekiye yönelik nitelikli yağma suçunu işlemediğine ilişkin savunmasına yukarıda açıklandığı üzere delillerin mahiyeti ve ispat gücü anlamında mahkememizde bir tereddüt yaşanmadığından itibar edilmemiştir." gerekçesiyle, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.05.2024 tarihli ve 2022/12590 Esas, 2024/6913 Karar sayılı bozma ilamına karşı 5271 sayılı Yasa'nın 307/4. maddesi uyarınca DİRENİLMESİNE, Sanığın yağma suçundan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-h, 53/1-2-3, 58,

63. maddelerinin uygulanması sonucu 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2024 tarihli ve 6 - 2024/111113 Tebliğname No.lu yazısı ile temyiz isteminin 5271 sayılı Yasa'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİ ile Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.05.2024 tarihli ve 2022/12590 Esas, 2024/6913 Karar sayılı bozma ilamınızın kaldırılarak sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükmün ONANMASINA, karar verilmesi yönünde talepte bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 09.10.2024 gün ve 2024/2277 Esas, 2024/375 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden,