Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/6244 K.2025/101

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2024 tarihli ve 2023/259 Esas, 2024/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2024/3302 Esas, 2024/2036 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun "... Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve ceza süresi bakımından en ağır ilam niteliğindeki Bakırköy 35. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/247 esas 2015/542 Karar sayılı, 05/02/2020 tarihinde kesinleşen 5 Yıl hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilamın TCK'nın

58. Maddesine göre tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden , Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/580 esas 2018/371 karar sayılı 09/03/2020 tarihinde kesinleşen 2 yıl hapis cezasına ilişkin ilamın TCK'nın

58. Maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması, istinaf edenin sıfatı ve aleyhe istinaf yasağı nedeniyle eleştiri konusu yapmakla yetinilmiştir." eleştirisi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yağma suçunun unsurlanın oluşmadığına, sanığın atılı suçu işlediği yönünde her türlü kuşkudan uzak, hukuken geçerli, somut ve inandırıcı delilin bulunmadığına ve kararın usulu ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malın zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun' un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun' un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. Zilyedin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla olduğu yerden alınması hırsızlık suçunu oluşturur. Yağma suçu, hırsızlığın zor kullanılmak suretiyle gerçekleştirilme halidir. Yağma, başkasının zilyetliğindeki taşınabilir bir malı, zilyedin rızası olmaksızın faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınmasıdır.

Cebir veya tehdit, ''yaşam hakkı, vücut dokunulmazlığı, cinsel dokunulmazlık ve malvarlığı hakkı'' şeklindeki hukuki değerlere yönelik olmalıdır. Yağma icrai kuvvetle işlenebilen bir suç tipidir. Kullanılan cebir ve tehditin kişinin malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkarmamaya elverişli olmalıdır. Cebir-şiddet, mağduru, men ederek ve zorlayarak, failin istediği davranışa sokacak fiillerdir.

Bu anlatımla ışığında somut olay değerlendirilediğinde: sanığın rastgele bir şekilde katılanın ikamet ziline bastıktan sonra kapıyı açan katılandan su artıma cihazı bedeli bahanesiyle önce 800,00 TL para istediği, sanığın yalan söylediğini anlayan katılanın korkuya kapılırak ikamet kapısını kapatmak istediğinde sanığın ayağını eşikten atıp cebir uygulayarak kapının kapanmasını engellediği ve yüksek sesle " bana o parayı getireceksin yoksa kötü şeyler olur" şeklinde sözlerle tehdit ettiği, evde iki çocuğuyla bulunan katılanın korkuyla 500,00 TL parayı verdiği,

ayağını kapı aralığından çekmeyen sanığın cebir ve tehdit eylemlerine devam ederek içeriye doğru yöneldiği ve elini katılanın boynundaki altın kolyeyi uzatarak "bunu da ver yoksa içeriye girerim ve kötü şeyler olur..." diyerek tehditte bulunduğu, bu şekilde tehdit ve cebre boyun eğen katılanın korkup boynundaki altın kolyesini sanığa vermek zorunda kaldığı olayda; sanığın olayın en başından itibaren bu şekilde sergilediği eylem ve söylemlerinin yağma suçunda aranan cebir, şiddet ve tehdit boyutuna ulaştığı anlaşıldığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 289 maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul