Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/652 K.2024/2321

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/159 Esas, 2015/357 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediği anlaşıldığından, Türk Ceza Kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince takdiren 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesi gereğince verilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince sanığa verilen cezanın 5 ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilmesine;

sanığın üzerine atılı katılana karşı hakaret suçunu işlediği anlaşıldığından, Türk Ceza Kanunun 125 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince takdiren ve tercihen 90 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın üzerine atılı suçu aleni ortamda anlaşıldığından TCK'nın 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince cezasından 1/6 oranında artırım yapılarak 105 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesi gereğince verilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak 87 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak sanığa verilen gün karşılığı adli para cezasının 52 nci maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL’den paraya çevrilerek sanığın neticeten 1.740,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Kararın sanık müdafiince temyiz edilmesi neticesinde, Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 2018/4554 Esas, 2019/10217 Karar sayılı ilamı ile hakaret eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeler Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine, tehdit eyleminden kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize ilişkin yapılan incelemede.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2023 tarihli ve 2022/263 Esas, 2023/318 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediği anlaşıldığından, Türk Ceza Kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince takdiren 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesi gereğince verilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın sosyal ve ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığa verilen hapis cezasının takdiren adli para cezasına çevrilerek,

sanığın 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen para cezasının miktarı ve sanığın şahsi ve ekonomik hali dikkate alınarak, verilen cezanın 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü takdiren 20,00 TL'den paraya çevrilerek sanığın neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Müştekinin tanık listesi dahil aleyhine hiçbir delil olmadan hüküm kurulmasına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ... ile sanık ...'ın arasında 20.10.2014 tarihinde Burdur ili Bucak ilçesinde bir film çekimi için oyuncu mali hak devir sözleşmesi yapıldığı, tarafların anlaşmasından bir gün sonra birlikte Kula ilçesine geldikleri, otelde kaldıkları, ancak bu sırada aralarında sözleşmeden dolayı anlaşmazlıklar yaşandığı, tartışma sırasında tanık M.'nin beyanı ile doğrulandığı üzere sanığın katılana hitaben "si...ir git, defol git, Allah belanı versin, ben seni yaşatmayacağım, o... çocuğu" dediği, katılanın bu sözlerden dolayı sanıktan şikâyetçi olduğu, tek görgü tanığı olan M.

Y.'nın soruşturma aşamasındaki ifadesi esas alınarak, "Ben seni yaşatmayacağım" sözü de basit tehdit suçuna sübut verdiğinden sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığa gerekçeli kararı içeren tebligatın, sanığın mahkemeye bildirmiş olduğu adresten farklı adrese, muhtara yapılmış olduğu, tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, dilekçesi süresinde kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR