Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/71 K.2025/7715

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre;

suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafiinin diğer temyiz istemleri de yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında Ahlat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.02.2015 tarihli, 2015/19 Esas sayılı iddianamesi ile şikâyetçiye yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2,3-e, 106/2-a, 53, 54... . maddeleri uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmış, Ahlat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.03.2015 tarihli, 2015/31 Esas ve 2015/100 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2,3-e, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile,

silahla tehdit suçundan aynı Kanun'un 106/2-a, 62/1, 58... . maddeleri uyarınca 1 yıl 15... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 23.02.2021 tarihli, 2017/22966 Esas ve 2021/5699 Karar sayılı kararı ile,

kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusunun adli para cezasının kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması sebebiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca reddine, tehdit suçundan kurulan hüküm bakımından ise eylemin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma sonrası Ahlat Mahkemesi'nin 30.06.2021 tarihli,

2021/178 Esas ve 2021/184 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek dosya Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiş, Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29.05.2023 tarihli, 2021/558 Esas ve 2023/228 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli yağmaya teşebbüs 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-d-h, 150/2, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ancak bozma öncesinde sanık hakkında Ahlat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.03.2015 tarihli, 2015/31 Esas ve 2015/100 Karar sayılı ilamı ile verilen önceki hükümlere yönelik olarak aleyhe temyiz söz konusu olmadığı halde,

1412 sayılı Kanun’un 326/son. maddesi uyarınca bozma öncesi ceza miktarları yönünden kazanılmış hakkının gözetilmediği anlaşılmıştır.

Sanığın silahla tehdit ve kasten yaralama eylemleri nitelikli yağmaya teşebbüs suçunun unsuru olup, sanık hakkında ayrıca kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasının mümkün bulunmadığı, sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen kesin nitelikteki 3.000,00 TL adli para cezasının UYAP sisteminden yapılan incelemede sanığın güncel asli sicil kaydına göre halen infaz edilmediği ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi gereğince sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının,

daha önce verilmiş bulunan (1 yıl 15... gün hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası olmak üzere) toplam ceza süresi bakımından dikkate alınması gerektiği anlaşılmakla; sanığın şikâyetçiye yönelik anılan kasten yaralama eylemine ilişkin olarak verilen kesin nitelikteki hüküm bakımından kanun yararına bozma talebinde bulunulduktan sonra hükmün bozulması halinde, davaların birleştirilmesine karar verilerek yapılacak yargılama neticesinde, sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçu nedeniyle verilecek hapis cezasının,