Karar Özeti
6. Ceza Dairesi 2025/123 E. , 2025/9482 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2019/443 E, 2020/1530 K SUÇ: Nitelikli tehdit HÜKÜM: Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz talebinin reddi ile ek kararın onanmasına Dairemizin 16.10.2024 tarihli tevdii kararı sonrası bölge adliye mahkemesinin 17.09.20
Karar Detayı
6. Ceza Dairesi 2025/123 E. , 2025/9482 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2019/443 E, 2020/1530 K SUÇ: Nitelikli tehdit HÜKÜM: Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz talebinin reddi ile ek kararın onanmasına Dairemizin 16.10.2024 tarihli tevdii kararı sonrası bölge adliye mahkemesinin 17.09.2020 tarihli asıl(kök) kararının sanığa 26.11.2024 tarihinde tebliğ edildiği, bu halde de sanığın ek karara yönelik 15.10.2020 tarihli dilekçesinin de asıl karara yönelik yasal süre içerisindeki temyiz talebi olduğu belirlenmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.10.2023 tarihli 2023/267 Esas, 2023/506 Karar sayılı kararı da dikkate alındığında, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ceza miktarını artırmadığı ancak ilk derece mahkemesi kararında sanık hakkındaki tekerrür maddesinin uygulamasına dayanak alınan mahkumiyet kararının hükümden çıkarılıp, daha ağır hapis cezasını içeren mahkumiyet kararının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. Maddesi uygulanmasına dayanak alınması ve ek bir yaptırım olarak hükme ilave edilmesi suretiyle kurduğu düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın temyizinin olanaklı olduğu anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesinin 07.10.2020 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu, kabul edilerek, tebliğnamede yer alan görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde, Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca dosyada 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanığın yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.