Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/1256 K.2025/5227

Mahkemesi’nce verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek sanıklar ... ve ... müdafiine gerekçeli karar tebliğ edilmiş ise de; sanıklar ... ve ... müdafiinin kararları süresinde temyiz etmediği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı "...sanığın ve müdafiisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Burada yapılan tebliğin, kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hâle getirme imkânının bulunup bulunmadığının incelenerek koşullarının bulunması hâlinde eski hâle getirme talebinde bulunma imkânı amacı taşıdığından kanun yollarına başvurma süresinin müdafiiye yapılan tebligat ile başladığı kabul edilmelidir" şeklindeki karar gereği sanıklar ... ve ...'ın yokluğunda verilen kararların Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.11.2023 tarihli ve 2023/3-242 Esas, 2023/610 Karar sayılı kararında ayrıntıları izah edildiği üzere;

"...ilgililerin mahkemeye erişim haklarının kısıtlanmaması ve hak kaybı ile sonuçlanabilecek durumların önlenmesi bakımından hükmün hangi nedenlerden dolayı bozulması istendiğinin temyiz dilekçesinde belirtilmesi gerektiğine ve bu nedenlerin belirtilmemesi durumunda temyiz talebinin sebep yokluğundan reddedileceğinden dolayı hükmün kesinleşeceğine dair ihtarata kararlarda ayrıca ve açıkça yer verilmelidir..." şeklinde yer alan kabul doğrultusunda,