Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/1263 K.2025/3696

Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2020 tarihli, 2020/337 Esas ve 2020/372 Karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli ve 2021/21702 Esas, 2022/15462 Karar sayılı ilamı ile sanıklar hakkında verilen hükümleri sanıklar müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri bakımından incelenip oy birliği ile onanmasına karar verildiği,

sanıklar müdafiinin temyiz istemine karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2022 tarihli ve 6-2021/32348 sayılı yazısı ile özetle, "...somut olayda, 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı, temyiz süresinin 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesine göre bir hafta olduğu,

ayrıca, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete başlama tarihinden sonra 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanacağı hâllerde, temyizde sebep gösterme zorunluluğunu da dikkate alan kanun koyucu, 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde değişiklik yaparak 05.08.2017 tarihinde ve sonrasında verilen kararlar bakımından temyiz süresini yedi günden on beş güne çıkarmış ise de, 1412 sayılı CMUK'nın temyiz süresine ilişkin hükümlerine de atıf yapma imkanı bulunduğu hâlde bilinçli bir şekilde bu yönde bir düzenlemeye yer verilmediğinin anlaşılması karşısında,

incelemeye konu son karar tarihi 24.12.2020 olmakla birlikte bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce dosyanın Yargıtay denetiminden geçmesi nedeniyle sanıklar müdafiinin usulüne uygun şekilde tefhim edilen ve kanun yolu bildirimi de yasaya uygun şekilde yapılan karara yönelik onbirinci günde gerçekleştirdiği temyiz isteminin süresinden sonra olduğu ve bu nedenle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği" görüşüyle itiraz talebinde bulunulması üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.12.2022 tarihli, 2022/13388 Esas,

2022/17713 Karar sayılı kararı ile itiraz yerinde görülmediğinden itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.11.2024 tarihli, 2023/6-69 Esas ve 2024/343 Karar sayılı kararı ile inceleme yapılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli ve 21702-15462 sayılı kararının kaldırılmasına,

sanıklar müdafiin, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2020 tarihli ve 337-372 sayılı kararına yönelik temyiz isteminin süre yönünden reddine, dosyanın, katılanlar vekilinin temyiz talepleri yönünden inceleme yapılması amacıyla Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine oy birliğiyle karar verildiği ve dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.11.2024 tarihli, 2023/6-69 Esas ve 2024/343 Karar sayılı kararı ile inceleme yapılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülerek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli, 2021/21702 Esas, 2022/15462 Karar sayılı sanıklar müdafiinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin oy birliğiyle kaldırılmasına karar verildiği ve somut olay yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararının bağlayıcı olduğu da gözetilerek,

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli, 2021/21702 Esas, 2022/15462 Karar sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede.

I- Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelemesinde, Sanıklar müdafiinin, yüzüne karşı 24.12.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1 maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.01.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun’un 317/1 maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak,