Karar Özeti
6. Ceza Dairesi 2025/2220 E. , 2025/6545 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3639 E., 2025/163 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜM : Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.11.2024 tarih ve 2023/1213 esas,2024/12336 karar sayılı ilamına karşı 5271 sayılı CMK'nun 307/4maddesi uyarınca DİRENİLMESİ suretiyle TCK 14
Karar Detayı
6. Ceza Dairesi 2025/2220 E. , 2025/6545 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3639 E., 2025/163 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜM : Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.11.2024 tarih ve 2023/1213 esas,2024/12336 karar sayılı ilamına karşı 5271 sayılı CMK'nun 307/4maddesi uyarınca DİRENİLMESİ suretiyle TCK 149/1-a-d, 35/2, 62/1, 53, 63 maddeleri gereğince 4 yıl 7 ay hapis cezası ve hak yoksunluğu TEMYİZ EDENLER : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 22.01.2025 tarihli, 2024/3639 Esas, 2025/163 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2023/1213 Esas, 2024/12336 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2021 tarihli ve 2020/137 Esas, 2021/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'e yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezasına; katılan ...'e yönelik 5237 sayılı Kanun'un 150. maddesi delaleti ile 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2021/1382 Esas, 2022/2618 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabul edilerek duruşma açılmak suretiyle sanık hakkında Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararının kaldırılmasına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a,d, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.11.2024 tarihli ve 2023/1213 Esas, 2024/12336 Karar sayılı kararı ile; ''Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ... ile mağdur ... 'ın kardeş oldukları, katılan ... ...'ın da sanık ...'ın ceza infaz kurumunda bulunan kardeşinin gayri resmi eşi olduğu, sanık, katılan ve mağdurun aynı evde kaldıkları, olay tarihinde gündüz vakti eve gelen sanık ...'ın, borçlarını ödemeleri amacıyla mağdur ve katılana verdiği paranın mağdur ve katılan tarafından bebek bezi alınarak harcanması nedeniyle, mağdur ve katılandan parayı istediği, parayı harcadıklarını söylemeleri üzerine, sanığın, kardeşi mağduru eli ile vurmak suretiyle kasten yaraladığı, mağdurun evden çıkarak kurtulduğu, sanığın kardeşinin eşi olan katılanı da basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde (katılanın diş kırıkları olacak şekilde) yaraladığı olayda; sanığın aşamalarda yağma suçlamalarını kabul etmediği, katılan ...’in olaydan hemen sonra alınan beyanında sanığın zorla telefonu elinden aldığını ifade ettiği, ancak telefonu aldığına ilişkin dosya kapsamında delil olmadığı, katılanın mahkemede değişen beyanında ise soruşturma aşamasından farklı olarak aldığı parayı ve yevmiyesini de istediğini ancak vermeyeceğini söyleyince telefonu çekip aldığını ifade ettiğini ancak bu hususun mağdur ... ve tanık ... tarafından doğrulanmadığı anlaşıldığından; eylemin kül halinde mağdur ...’e yönelik basit yaralama suçunu; katılan ...’e yönelik ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e maddesi kapsamında kasten yaralama suçunu oluşturduğu halde, sanık hakkında yağma suçundan yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi," Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 22.01.2025 tarihli ve 2024/3639 Esas, 2025/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan önceki hükümde direnilmesi ile 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a, d, 35, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ve Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Katılanın soyut iddiası dışında delil bulunmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık ... ile mağdur ... 'ın kardeş oldukları, katılan ... ...'ın da sanık ...'ın ceza infaz kurumunda bulunan kardeşinin gayri resmi eşi olduğu, sanık, katılan ve mağdurun aynı evde kaldıkları, olay tarihinde gündüz vakti eve gelen sanık ...'ın, borçlarını ödemeleri amacıyla mağdur ve katılana verdiği paranın mağdur ve katılan tarafından bebek bezi alınarak harcanması nedeniyle, mağdur ve katılandan parayı istediği, parayı harcadıklarını söylemeleri üzerine, sanığın, kardeşi mağduru eli ile vurmak suretiyle kasten yaraladığı, mağdurun evden çıkarak kurtulduğu, sanığın kardeşinin eşi olan katılanı da basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda; sanığın aşamalarda yağma suçlamalarını kabul etmediği, katılan ...’in olaydan hemen sonra alınan beyanında sanığın zorla telefonu elinden aldığını ifade ettiği ancak telefonu aldığına ilişkin dosya kapsamında delil olmadığı, katılanın mahkemede değişen beyanında ise soruşturma aşamasından farklı olarak aldığı parayı ve yevmiyesini de istediğini ancak vermeyeceğini söyleyince telefonu çekip aldığını ifade ettiğini, ancak bu hususun mağdur ... ve tanık ... tarafından doğrulanmadığı anlaşıldığından; eylemin kül halinde mağdur ...’e yönelik basit yaralama suçunu; katılan ...’e yönelik ise 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e maddesi kapsamında kasten yaralama suçunu oluşturduğu halde, sanık hakkında yağma suçundan yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.11.2024 tarihli ve 2023/1213 Esas, 2024/12336 Karar sayılı kararı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine,19.06.2025 tarihinde karar verildi.