Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/2302 K.2025/9454

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2019/394 Esas, 2020/134 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen kararların sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 19.01.2022 tarihli ve 2020/1867 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile;

sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 04.07.2024 tarihli kararında özetle, " ...sanığın nitelikli yağma eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, suça konu eşyaların şikâyetçilerin direnci tam olarak kırılmadan ve hakimiyet alanlarından çıkmadan kolluk tarafından sanıktan geri alındığı anlaşılmakla, sanığa verilen cezadan teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 35 nci maddesi uyarınca indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi...'' nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2022/15054 Esas, 2024/8456 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 28.03.2024 tarihli ve 6-2021/151104 sayılı itirazı ile 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurduğu, süresinde yapılan itiraza ilişkin Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.10.2024 tarihli ve 2024/4011 Esas, 2024/9919 Karar sayılı kararında özetle, "sanığın nitelikli yağma eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı,

suça konu eşyaların şikayetçilerin direnci tam olarak kırılmadan ve hakimiyet alanlarından çıkmadan kolluk tarafından sanıktan geri alındığı anlaşılmakla," Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varmıştır.

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 01.10.2024 tarihli kararında 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2022/15054 Esas, 2024/8456 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdine karar verildiği, Ancak dava dosyanın sehven ilk derece mahkemesine gönderildiği ve İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından bozma kararına uymak suretiyle yargılama yapılarak sanık hakkında nitelikli yağma suçundan mahkumiyet kararı verildiği,

İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2025 tarihli ve 2024/454 Esas, 2025/6 Karar sayılı dosyasının bu itibarla hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına da konu edilmesi mümkün olmadığından,