Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/2384 K.2025/6544

Dairemize gönderildiği belirlenmekle. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi tarafından verilen direnme kararının.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2020/80 Esas, 2021/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan beraatine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

21. Ceza Dairesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/1057 Esas, 2022/1055 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmü kaldırarak sanık hakkında katılanlara yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-a-d-h-62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 17.10.2024 tarihli ve 2022/15534 Esas, 2024/ 10828 Karar sayılı kararı ile; "...Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, tarafların öncesinde bir dönem evlilik dışı birliktelik yaşadıkları, taraflar ayrıldıktan sonra aralarında husumet oluştuğu, kovuşturma aşamasında dinlenen tarafsız tanık ...’in “...Kapı açık olduğu için sanık geldi ve içeri girdi. Ne yapıyorsunuz burada dedi. Ben hiç dedim.

Ben sanığın müştekiye vurduğunu, darp ettiğini, hakaret ettiğini, boynundan kolye yada yüzüklerini aldığını görmedim” şeklindeki beyanında atılı suçları görmediği, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine yönelik aksini gösterir her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanığın atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,..." Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

21. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 04.12.2024 tarihli ve 2024/3259 Esas, 2024/4661 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan önceki hükümde direnilmesi ile 149/1-a-d-h, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Somut delil olmadığı, katılanın soyut iddiası dışında delil bulunmadığı, suçun unsurlarınıın oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz sebepleri Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz sebepleri Sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, tarafların öncesinde bir dönem evlilik dışı birliktelik yaşadıkları, taraflar ayrıldıktan sonra aralarında husumet oluştuğu, kovuşturma aşamasında dinlenen tarafsız tanık ...’in “...Kapı açık olduğu için sanık geldi ve içeri girdi. Ne yapıyorsunuz burada dedi. Ben hiç dedim.

Ben sanığın müştekiye vurduğunu, darp ettiğini, hakaret ettiğini, boynundan kolye yada yüzüklerini aldığını görmedim” şeklindeki beyanında atılı suçları görmediği, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine yönelik aksini gösterir her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanığın atılı suçtan beraati yerine, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR