Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/2388 K.2025/6024

Kurulunun 09.07.2020 tarihli ve 2019/1-52 Esas, 2020/359 Karar, 12.03.2020 tarihli ve 2018/1-337 Esas, 2020/176 Karar, 23.10.2018 tarihli ve 2017/1-842 Esas, 2018/457 Karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere; temyiz kanun yolu başvurusunda bulunulduktan sonra,

ilgililerin temyiz başvurusundan "feragat" ya da "vazgeçme" vb. içerikli taleplerinin, kanun yoluna başvurma hakkından feragat kapsamında değil yapılan kanun yolu başvurusunun geri alınmasını düzenleyen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266. maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve talep içeriğinin açıkça temyiz başvurusunun geri alınması diğer bir deyişle yapılan temyiz başvurusundan vazgeçme iradesini yansıtıp yansıtmadığına bakılmasının gerekeceği, iradenin açıkça yapılan temyiz başvurusundan vazgeçmeye yönelik olması hâlinde,

temyiz davasının açılabilmesi için gerekli olan "istek" de ortadan kalkmış olacağından vazgeçilen bu temyiz davasından dolayı Yargıtayca temyiz incelemesinin yapılamayacağı, bu itibarla somut olayda sanık ... müdafiinin temyiz isteminde bulunmasından sonra sanığın kendisinin temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare içermeyen “almış olduğum cezanın onaylanmasını arz ve talep ederim” şeklindeki dilekçesi ile asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla kapalı ceza infaz kurumunda kalmamak için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına/öncelikle incelenmesine yönelik olduğu,

kabul edilerek yapılan incelemede. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli ve 2022/30 Esas, 2023/120 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1a-b-c-d-h, 168/3, maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, karar verilmiştir. B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 10.03.2025 tarihli ve 2023/1907 Esas, 2025/715 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Eksik inceleme ve sanık ...'un iftira içeren beyanlarına dayanılarak karar verildiğine, ilişkindir. 2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın eyleme iştirakinin bulunmadığına, diğer sanıkların iftira içeren beyanlarından başka delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir. 3. Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, (b) ve (a) bentlerinin uygulama koşullarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraate karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir. 4. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın isabetli olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararında, sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana