Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/3073 K.2025/8400

Reddi ile hükmün Onanmasına İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 21.05.2025 tarihli ve 2025/775 Esas, 2025/1617 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 05.02.2025 tarihli ve 2024/6446 Esas, 2025/1317 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/4 maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Yapılan ön inceleme neticesinde.

Mahkeme tarafından verilen direnme kararının; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanık ile katılanın evli oldukları ve çocuklarının bulunmadığı, çocuklarının olmaması sebebiyle aralarında sorun bulunduğu ve sürekli tartıştıkları, sanığın evde şarjda bıraktığı cep telefonuna katılanın baktığı ve eşinin porno sitelerine giriş yaptığını gördüğü, bu yüzden sanığın saat 23.30 sıralarında eve geldiğinde kavga ettikleri, katılan ailesinin evine gitmek istediğinde, sanığın "Sabah gidersin" diyerek göndermediği,

sabah olduğunda saat 09.00 sıralarında katılanın ailesinin evine gitmek için eşyalarını hazırladığı sırada katılan ile sanığın evden gidip gitmeme hususunda tartıştıkları, sanığın katılanın kullanımında bulunan cep telefonunu katılanın elinden çekip alarak "Şimdi git nereye gidersen" dediği ve sanık ile katılanı evden gidip gitmeme hususunda tartışmaya devam ettikleri ve gidip gitmeme hususundaki tartışmalarının büyümesi üzerine sanığın katılanı darp etmeye başladığı,

sanık tarafından telefonun alınmasına yönelik bir cebir uygulanmadığı ayrıca katılanın sonradan mahkemede sanığın katılanın ziynet eşyasını almak için darp ve cebir uyguladığına ilişkin katılanın soyut iddiasında başka delil olmadığı, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi ve sanığın suça konu cep telefonunu mal edinme veya kullanma amacı bulunmadığı, amacının polis imdat hattının aranmasına engel olup; yaşanan arbede sonunda katılanın telefonun iadesi hususunda fiili ve iradi bir davranış koymadan evden ayrıldığı da gözetilerek,

olayda yağma suçunun unsurlarının gerçekleşmediği anlaşılmakla suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek sanığın yağma suçundan cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur. Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 21.05.2025 tarihli ve 2025/775 Esas, 2025/1617 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay