Yargıtay 6. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3367 K.2025/7780)

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Her ne kadar 14.07.2021 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hayvanları Koruma Kanunu ile Türk Ceza Kanunun'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 17. maddesi uyarınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 151/2. maddesi yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanun hükümleri uyarınca sahipli hayvan mal (eşya) olmaktan çıkartılıp,

can olarak kabul edilmiş ve 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’na eklenen “Adli Cezalar” başlıklı 28/A maddesi ile de bu nevi sahipli hayvanı kasten yaralama ya da öldürme suçunun cezaları artırılmış ise de; suç tarihi itibarıyla daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinin somut olayda uygulanmasının hukuka uygun olduğu değerlendirilmiş ve sanığın katılana ait köpeği silahla ateş ederek öldürmesi şeklinde gerçekleşen olayda, oluş ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin suç vasfına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu ilâm yönünden gereğinin takdir ve ifası için ilgili mahkemeye ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür. Adli emanetin 2015/1293 Esas sırasına kayıtlı eşya ile ilgili müsadere talebi hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de bu konuda her zaman mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.