Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/3400 K.2025/10852

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk derece Serik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2020/187 Esas, 2021/306 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 223/2-c. maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2021/2750 Esas, 2022/2972 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vasi vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanığın nitelikli mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c, 167/2, 62, 50/1-a-3. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının 3.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine,

hakkı olmayan yer tecavüz suçu yönünden ise aynı Kanun'un 44. Maddesi uyarınca hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Kararın hukuka aykırı olduğuna, şikayet hakkı süresinde kullanılmadığı ve dava zamanaşımı süresi dolduğundan düşme kararı verilmesi gerektiğine, suçun konusu olan ağaçların gerçekten olup olmadığına ilişkin her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına ve şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiğine, istinaf kararının gerekçesinin eksik olduğuna, sanığın iddia edilen suçu işlemediğinin sabit olduğuna, suçun unsurlarının gerçekleşmediğine,

dosya kapsamındaki bilirkişi raporundan da görüleceği üzere sanığın inşa ettiği taş duvarın bazı yerlerde sanığın aleyhine olacak şekilde sanığın arazisini küçülttüğüne ve bu durumun sanığın suç işleme kastının olmadığını gösterdiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

2. Katılan Vasi Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın tek eylemle birden fazla suç işlemesine ve verdiği zararın büyük olmasına rağmen alt sınırdan ceza verilmesinin hatalı olduğuna, hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 167/2. maddesi uygulanarak indirim yapılmasının Yargıtay içtihatlarına ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Katılan ... tarafından verilen 22.06.2017 havale tarihli şikayet dilekçesinde, sanık tarafından tarlasına iş makinesi sokularak arazisine taş duvar örüldüğü ve ceviz ağaçlarına zarar verildiğinin belirtildiği, Serik Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından alınan 18.10.2019 tarihli bilirkişi raporunda bahsi geçen taş duvarın bulunduğunun belirtildiği, Serik

4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından konuya ilişkin aldırılan 29.04.2021 tarihli bilirkişi raporunda yer alan 2016 yılına ilişkin uydu görüntülerinde ise bahsi geçen taş duvarın bulunmadığı, katılanın ceviz ağaçlarına zarar verildiğinden bahisle şikayetçi olduğu 2017 yılından önce sanığın ayrıca hakkı olmayan yere tecavüz ettiğine yönelik dosyaya yansıyan bir iddia, bilgi veya belge bulunmadığından Tebliğname'de yer alan bu suç yönünden ayrıca mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelik bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilere uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu anlaşıldığından,

sanık müdafi ve katılan vasi vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 167/2. maddesinde belirtilen “haklarında ayrılık kararı verilmiş olan eşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamayan kardeşlerden birinin, aynı konutta beraber yaşamakta olan amca, dayı, hala, teyze, yeğen veya ikinci derece kayın hısımlarının zararına işlenmesi halinde; ilgili akraba hakkında şikayet üzerine verilecek ceza, yarısı oranında indirilir” hükmü karşısında aynı konutta beraber yaşamayan sanığın, eşinin kardeşi olan katılana karşı işlediği nitelikli mala zarar verme suçundan, koşulları bulunmadığı halde Türk Ceza Kanunu'un 167/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafi ve katılan vasi vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi