Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/3832 K.2026/1062

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Sanık hakkında Kiraz Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2022 tarihli 2021/432 Esas ve 2022/217 Karar sayılı kararı ile katılan ...'ya karşı mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 152/1-c ve 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.01.2023 Tarihli 2022/2410 Esas ve 2023/38 Karar sayılı kararı ile "Sanık ...'ın mala zarar verme suçundan hakkında açılan kamu davasından Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca BERAATİNE, yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına" şeklinde karar verilmek suretiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 303/1-a ve 280/1-a maddeleri uyarınca hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz isteminin bilirkişi raporunun hatalı olduğuna, keşfin olay tarihinden 1,5 yıl sonra yapılması nedeni ile zararın tespit edilemediğine, soruşturma aşamasında savcılık tarafından zararın tespit edildiğine, sanığın aşamalardaki savunmalarında ağacın katılana ait olduğunu ve zarar verdiğini kabul ettiğine, bu nedenle üzerine atılı suçu işlediğine, sanığın cezalandırması istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Hükmün gerekçesinde "...tespit edilebilir başka bir zararında bulunmadığının anlaşılması karşısında, mala zarar vermek suçunun unsurlarının oluşmadığı..." şeklinde kabul edilmesine karşın, hüküm kısmında "... Sanık ...'ın mala zarar verme suçundan hakkında açılan kamu davasından Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca BERAATİNE..." şeklinde yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile beraatine karar verildiği, bu hali ile hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususun Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 303. maddesi uyarınca düzeltilebileceği anlaşılmıştır.

2. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve mahkeme heyetinin takdirine göre suçun unsurlarının oluşmadığı yönündeki kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltme dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Değerlendirme ve Gerekçe kısmında açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.01.2023 Tarihli 2022/2410 Esas ve 2023/38 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasından; "Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi" kısım çıkartılarak yerine "Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,