Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/4022 K.2026/1243

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 . maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

Bozulan hükmün, suça sürüklenen çocuk aleyhine kanun yoluna konu edilmeksizin kesinleşmesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesi uyarınca, yeniden hüküm kurulurken, Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2023 tarihli ve 2021/358 Esas, 2023/273 Karar sayılı konu ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün kazanılmış hak olarak korunması gerektiğinin gözetilmemiş olması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,