Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/4486 K.2025/7899

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 25.09.2024 tarihli ve 2024/1942 Esas, 2024/1857 Karar sayılı kararının sanıklar ve müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 18.12.2024 tarihli kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Ankara

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2025 tarihli ve 2025/3 Esas, 2023/143 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında. 1. Nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1- a, c, h, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Basit cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102/1-1, 102/3-d 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Nitelikli kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3, a, b, 109/5, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Salt şikâyetçinin beyanına dayanılarak sanık hakkında ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, cinsel saldırı eyleminde şikâyetçinin rızasının olduğuna, ilişkindir. 2.Sanık ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığa isnat edilen suçlarla ilgili şikâyetçinin beyanından başkaca delil bulunmadığına, eylemlerin şikâyetçinin rızası ile gerçekleştiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1.Olay günü parkta tanıştıkları şikâyetçiyi evlerine davet eden sanıkların şikayetçi ile evde bir süre oturduktan sonra evden gitmek isteyen şikâyetçiye bıçak göstererek cüzdanını ve cep telefonunu aldıklarının iddia edildiği dava konusu olayda; dosyada mevcut iletişimin tespiti tutanaklarına göre yağma suçuna konu telefonun suç tarihinden sonra şikâyetçinin hattı ile kullanılmış olması,

ihbar üzerine evde şikâyetçi olduğu halde sanıkların yakalandıkları dikkate alındığında yağma suçuna konu eşyanın mağdura teslim edildiğine dair her hangi bir tutanağın dosya içerisinde bulunmaması karşısında olayın tek tanığı konumundaki şikâyetçinin 5271 sayılı Kanun’un 210/1. maddesi uyarınca duruşmaya getirtilerek dinlenilmesi, yağma suçunun konusu olan eşyanın tespit edilmesi, suça konu telefonun ne şekilde elinde bulunduğunun açıklattırılması, yine suça konu eşyanın mağdura iade edilip edilmediğinin araştırılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tespit ve değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.5237 sayılı Kanun'un "cinsel saldırı" kenar başlıklı 102. maddesinin birinci fıkrasında cinsel saldırı suçunun temel şekli tanımlanmış olup, bu suçun oluşabilmesi için, cinsel arzuların tatmin amacına yönelik davranışlarla kişinin vücut dokunulmazlığının ihlâl edilmesi gerektiğinden, sanıkların eylemlerinin cinsel arzuları tatmin amacıyla mı hareket ettikleri;

yoksa, çekilen çıplak resimlerin şikâyetçi üzerinde baskı aracı olarak kullanılıp haksız çıkar sağlamaya zorlamaya mı yönelik olduğunun tespit açısından şikâyetçiye sanıkların kendisine yönelik ne tür cinsel içerikli davranışlarda bulundukları sorulup açıklattıtılarak sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının tespit ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3.5237 sayılı Kanun'un "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" kenar başlıklı 109. maddesinin beşinci fıkrası hükmüne göre, suçun cinsel amaçla işlenmesi,

söz konusu suç açısından failin güttüğü amaç itibarıyla ayrı bir nitelikli unsur oluştursa da, sanıkların hürriyeti tahdit eylemlerinin ne şekilde cinsel amaçla işlendiği konusundaki yukarıda gerekçelerle bağlantılı tereddütler giderilmeden, sanıkların cezaların da 5237 sayılı Kanun'un 109. maddesinin beşinci fıkrası gereğince artırım yapılması.

4.Kabul ve Uygulamaya göre de; nitelikli yağma suçunu, geceden sayılan zaman diliminde işleyen sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149. maddenin birinci fıkrasının (h) benti ile de uygulama gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR