Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/582 K.2025/5828

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 02.09.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,

bu karara yönelik katılan vekilinin temyiz istemlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık hakkında silahla tehdit suçuna ilişkin yapılan temyiz incelemesinde. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz istemlerinin sanığın suç işleyemeye yatkın kişilik yapısı gözetilmeden alt sınırdan ve takdiri indirim nedenlerini nazara alarak hüküm kurulmasının usule, yasaya ve hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu; sanığın temyiz istemlerinin pişman olduğu,

lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanığın, mağdurlar ... ve ...'in müşterek çocukları olduğu, olay tarihinde çıkan münakaşada sanığın mutfaktan eline aldığı bıçağı mağdur ...'e gösterip "bugün burada sizi vuracağım, a... koyacağım", "ben yedi gün yattım bunun hesabını kim verecek" şeklinde sözler söylediği, ardından mağdur ...'i kovalamaya başladığı ancak yaralayamadığı, elinde bıçak olduğu halde mağdur ...'e eli ile vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaraladığı, jandarmanın ihbar sonucu olay yerine gelmesi üzerine sanığın ekip aracına binmeden önce mağdurlara, şikayetçi olmamaları yönünde telkinde bulunduğu,

devamında "olun a..koyduklarım, dört sene yatarım, çıkınca kurtulamazsınız benden" diyerek tehdit ettiği olayda; sanığın yaralama eylemi sırasındaki sözlerinin irade açıklaması mahiyetinde olduğu, yaralama eyleminden sonra ekip aracına binmeden önce mağdurlara yönelik gerçekleştirdiği tehdit eyleminde ise sanığın elinde bıçak bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümlesinde belirtilen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,