Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/6220 K.2026/2121

Mala zarar verme suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.080,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2023 tarihli ve 2022/335 esas, 2023/439 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 28.10.2025 gün ve 94660652-105-27-33201-2024-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/11/2025 gün ve 2025/125440 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği, I.İSTEM Dosya aslının, diğer sanık yönünden istinaf incelemesi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderildiği anlaşıldığından,

onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede. Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 esas, 2017/28185 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan diğer suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği nazara alındığında.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151/1 ve 106/2-a maddeleri uyarınca mala zarar verme ve silahla tehdit suçlarından kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden silahla tehdit suçundan beraatine, incelemeye konu mala zarar verme suçundan ise mahkûmiyetine hükmedildiği anlaşılmış ise de, sanık hakkında silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle,

mala zarar verme ve basit yaralama suçları yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ''Uzlaşma" başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı,

bu hâli ile uzlaşmaya tabi mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde karar verilmemesinde, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

II.GEREKÇE Dosya aslının, diğer sanık yönünden istinaf incelemesi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderildiği anlaşıldığından, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın silahla tehdit suçundan beraatine, mala zarar verme suçundan ise mahkûmiyetine hükmedilmiş ise de, sanık hakkında uzlaştırma prosedürünün uygulanmasına engel teşkil eden ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesinde düzenlenen tehdit suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle,mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun uzlaşma başlıklı 253/3. maddesinde yer alan "....

Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında.

5560 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre, sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.