Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/2505 K.2010/9951

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, itirazın iptali ve %40 icra tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, 15.06.1997 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi gereğince 16.06.2004 ila 16.06.2005 arası birikmiş kira alacağı 19.541.-TL ile 3981,54 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 23.522,54.-TL'nin tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine takibin durduğu belirtilerek itirazın iptali, takibin devamı ve % 40 icra tazminatı isteminde bulunmuştur. Davalı vekili, rayice uygun olarak yapılan artışlarla ödenen kira bedellerinin davacı tarafından itirazda bulunulmadan kabul edildiğini, kira artışların sözleşmeye göre yapılması konusunda davacının bir ihtarı bulunmadığını ve davanın reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 15.06.1997 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parası 25.-TL olarak belirlenmiş, sözleşmenin özel şartlar 6. maddesinde yıllık kira artış oranı %70 olarak kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar.

Davacı 16.07.2007 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 16.06.2004 - 16.06.2005 arası birikmiş kira ve işlemiş faiz olmak üzere toplam 23.522,94.-TL'nin tahsilini istemiş, davalı itirazında kira bedellerinin düzenli olarak bankaya ödendiğini, kira borcu bulunmadığını bildirmiştir.

Davalı, takibe dayanak yapılan 15.06.1997 başlangıç tarihli sözleşmeyi kabul ettiğine ve sözleşmede kararlaştırılan artış şartı da geçerli olduğuna göre takibe konu aylar kira bedelleri geçerli olan artış şartı dikkate alınarak belirlenmeli ve bu miktar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.