Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/282 K.2012/3385

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,bir adet taşınmazdaki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkin olup, yerel mahkemece taşınmazın satışına karar verilmiş, karar bir kısım davalılar vekili tarafından hükmün yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak tesis edilmesi ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın(ortaklığın) giderilmesi davaları paylı ve elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi mallarda paydaşlar veya ortaklar arasındaki hukuki ilişkiyi sona erdiren, birlikte mülkiyetten ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Mahkemece paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının karar yerinde gösterilmesi gerekir. Satış bedelinin, satışına karar verilen taşınmaz paylı mülkiyet hükümlerine konu ise paydaşların tapudaki payları oranında, elbirliği halinde mülkiyet hükümlerine tabi olması halinde mirasçılık belgesindeki payları oranında hem paylı, hem de elbirliği mülkiyet halinin bir arada bulunması halinde ise tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; dava konusu taşınmaz tapuda tarafların ortak murisi adına kayıtlı olup, satış bedelinin, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin dosya kapsamındaki ortak murise ait veraset ilamındaki hisseler oranında dağıtılmasına ve satışın umum arasında açık artırma usulüyle yapılmasına karar verilmek gerekirken, satış bedelinin tapudaki paylar oranında taraflara dağıtılmasına karar verilmesi ve satışın umum arasında yapılacağının karar yerinde gösterilmemesi doğru değildir.

Diğer taraftan, 492 Sayılı Harçlar Yasasının mükerrer 138.maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü Resmi gazetede yayımlanan Harçlar Yasasının Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümündeki açıklığa ve artırma oranının taşınmazların satış bedeli üzerinden (binde 9.9) nisbi karar harcı alınması gerekeceği gözönünde tutulmaksızın (binde 9) harç alınması doğru değildir.

Öte yandan; hüküm 2011 yılında verilmiş olup, 2011 yılına ait Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 825 -TL maktu vekalet ücretine hükmetmek gerekirken, kararda 550-Tl vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.