Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/7650 K.2012/15653

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çeyiz ve ziynet eşyasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile talep edilen bir kısım eşyaların aynen iadesine, mümkün olmaması halinde bedelinin ödenmesine, bir kısım eşyaların teamül gereği davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ziynet eşyaları ve bir kısım ev eşyaları yönünden ise davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dava 04.07.2007 tarihinde açılmıştır. Eşya bedeline dava tarihinden itibaren yasal faiz talep edilmiştir.

Bu durumda davaya konu eşyaların değerinin dava tarihi itibariyle belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, daha önce 04.02.2005 tarihinde açılan ve taraflarca takipsiz bırakıldığından bahisle açılmamış sayılmasına karar verilen davanın dava tarihine göre alınan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, davacı tarafından Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/15 D.İş dosyasında tespit edilen eşyalardan, davalıda kaldığını ve kendisine ait olduğunu beyan ettiği çeyiz ve ev eşyalarının değeri talep edilmiş olmasına göre, talep doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken,

hüküm fıkrasının 2. bendinde belirtilen eşyalara yönelik olarak eşyaların “teammül gereği davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilerek, talep dışında karar verilmesi de usule aykırıdır.

Davacının reddedilen ziynet eşyalarına yönelik temyiz itirazlarına gelince. Dosyaya delil olarak sunulan, boşanma davasında dinlenen tanık beyanlarına göre, davacı ile davalının aralarındaki geçimsizlik sonucunda evi kendisinin terk ettiği anlaşılmıştır. Mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Davacı kadın evi son terk ettiği tarih itibariyle dava konusu ziynet eşyasının götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha önce de götürme fırsatı elde edemediğini dinlettiği tanıkların beyanı ile ispat edemediği anlaşılmış ise de, davacı delil listesinde sair deliller ifadesine yer vermiştir.

Bunun yemin delilini de kapsadığı düşünülerek davacıya, ziynetlerin elinden alındığı götürülmesine engel olunduğu, davalı tarafta kaldığı konusunda yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken ziynet eşyalarına yönelik olarak eksik incelme ile davanın reddine karar verilmesi isabetli değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.