Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/11390 K.2014/5742

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı cezai şart ile kira alacağı davasına dair karar davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, eksik ödenen kira bedelleri nedeniyle ödenmesi gereken cezai şart ile kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin murisi ile davalı arasında akdedilen kira sözleşmesi gereğince 1. yıl için cironun %5'i, 2. yıl için cironun %6'sı, 3. ve sonraki yıllar için %7'sini fatura karşılığında kira bedeli olarak ödeneceğinin kararlaştırıldığını ve yine sözleşmede en az aylık 6.000,00 USD gelir garantisinin verildiğini, sözleşmenin 2/3. maddesinde de, söz konusu meblağların zamanında ödenmemesi durumunda,

gecikmeler için ödenmeyen meblağın aylık %15i oranında cezai şartın ödeneceğinin kararlaştırıldığını davalı şirketin her ay 6.000,00 USD yatırdığını ve her ay eksiksiz olarak yatırıldığını belirterek mecurun tahliye tarihi olan 01/10/2010 tarihine kadar toplam 57 aya ilişkin olarak dava dışı Tab Gıda'nın aylık cirolarının tespiti ile buna göre eksik kalan kira bedelinin tespiti ve bu meblağdan KDV ve stopaj hariç 50.000,00 USD'nin ve Şubat 2006 yılından başlamak ve her ödemenin ilgili olduğu aydan itibaren %15 oranında cezai şartın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili,alt kiracı şirkete ait ciro üzerinden kira ödemelerinin yapıldığını kaldı ki davacılardan Ömer'in kendi adına asaleten diğer davacılar adına vekaleten ,Suat'ın ise kendi adına keşide ettikleri ihtarname ile cezai şarttan feragat ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacılar vekilinin alacağa ve faize yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacıların murisi ile davalı arasında 01.12.1990 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile dava konusu yerin de içinde bulunduğu benzin istasyonu ve arazisinin kiralandığı,kiralanan taşınmazda bulunan dava konusu yerin kiracı tarafından dava dışı şirkete alt kiraya verildiği,01.12.1990 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde alt kira ilişkisine izin verilmesi ve alt kira ilişkisine kiraya verenin de muvafakat etmesi nedeniyle davacıların murisi ile davalı şirket arasında 14.10.1997 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin imzalandığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.14.10.1997 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin 2. maddesinde

kira bedellerinin nasıl ödeneceği düzenlenmiş tarafların iddiaları ve savunmalar doğrultusunda mahkemece bilirkişi raporu alınmıştır.Hükme esas alınan bilirkişi raporu denetime elverişli olmayıp davalının ne kadar faiz ödenmesi gerektiği açıkça tespit edilmemiştir. Bu nedenle mahkemece denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı şirketçe ödenmesi gereken kira bedelinin 73.685,78 TL olduğu,davalı şirketçe yapılan ödemenin ise 73.181,69 TL olduğu belirtilmesine rağmen mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi doğru değildir.