Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/12604 K.2013/14835

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, kira süresinin sona ermesi nedeniyle kiralananın tahliyesi, bu talebin kabul edilmemesi halinde kira parasının 4.000 TL olarak tespitine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile tahliye isteminin reddine, kira parasının 1.6.2012 tarihinden itibaren brüt 1.500 TL olarak tespitine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.6.2007 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile “... Cafe” isimli iş yeri davalılara kiralanmıştır. Sözleşmede kiralanan “bahçeli kullanılabilir tesis” olarak tanımlanmıştır.

Sözleşmenin özel şartlar bölümü 19. maddesinde kira süresinin beş yıllık olup kontratın sona ermesinden bir ay evvel taraflar yazılı ihbarda bulunmadıkları sürece kontratın yenilenmiş kabul edileceği kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Sözleşmede belirtilen niteliği itibariyle kiralananın örtülü cafe kısmı ve bahçesi ile kiraya verildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu edilen kiralanan başlangıçta ... parsel numarası ile ve 1.470 m2 alanlı olarak davacı adına kayıtlı iken 19.3.2007 tarihinde yapılan imar uygulaması sonucu ... parsel numarası ile 1.150 m2 olarak ve 406 / 575 pay oranında davacı adına tescil edilmiştir.

Yargılama sırasında yapılan keşif sonrasında düzenlenen 11.12.2012 tarihli raporunda inşaat bilirkişisi, kiralananın cafe olarak kullanılan kısmının 328 m2 olup sonradan kiracılar tarafından 36 m2'lik ekleme yapıldığını, parselin 936 m2'lik bölümünün ise ağaçlarla kaplı olup yaz aylarında oturmaya uygun olarak düzenlendiğini ve ahşap oturma gruplarının yerleştirildiğini, iş yeri olarak kiralanan taşınmazın halen de iş yeri olarak kullanıldığını belirtmiştir.

Bu özellikleri itibariyle kiralananın galip vasfının gayrimusakkaf olduğu anlaşılmaktadır. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 327. maddesi ( mülga 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 263. maddesi ) gereğince açık veya örtülü biçimde bir süre belirlenmişse, kira sözleşmesi bu sürenin sonunda kendiliğinden sona erer.

Davacı sözleşmenin özel 19. maddesi gereğince de beş yıllık sözleşme süresi sonu olan 1.6.2012 tarihinde sözleşmenin yenilenmeyeceğini 2.4.2012 keşide ve 12.4.2012 tebliğ tarihli ihtarname ile davalıya bildirmiştir.

Bu durumda mahkemece, kiralananın açıklanan niteliği ve kira süresinin sona ermesi nedeniyle davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kiralananın vasfından söz edilerek tahliye isteminin reddedilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.