Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/16379 K.2014/9004

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava kiracı tarafından açılan kira bedelinin tesbiti istemine ilişkindir.Mahkemece kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş,hüküm davacı ve davalı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre, davacı vekilinin 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı vekilinin 2012 yılı kira bedelinin tespitine ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin davalı belediyeye ait boş araziyi belediye ile aralarında yazılı bir sözleşme olmaksızın kullandığını,bu kullanma sırasında bazı iş yerleri inşa ettiğini,peyzaj çalışmaları yaptığını bir kısım yerleri de oto park olarak kullandığını,

davalı belediye tarafından 01.10.2012-31.12.2012 tarihleri arasında kullanma bedeli olarak 17.800 TL talep edildiğini,kullanım bedelinin tespiti için Isparta İdare Mahkemesinin 2010/673 esasında dava açtıklarını,ancak mahkemece davanın adli yargıda görülmesi gerektiğinden davayı ret ettiğini ve kararın kesinleştiğini belirterek dava konusu yerin kullanım bedelinin 2010 yılı için 5.000 TL,2011 yılı için 5.500 TL 2012 yılı için ise 6.100 TL olarak tesbitini istemiştir.Davalı vekili ise kira bedelinin işgaliye sözleşmesinin 4. maddesine göre tek taraflı olarak belirlendiğini bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Davacı kiracı ile davalı belediye arasında tarihsiz işgaliye sözleşmesi ile dava konusu yeri kullandığı,bu sözleşmeye dayanarak Isparta 1. Asliye hukuk mahkemesinin 2012/117 esas sayılı dosyasında kullanma bedelinin tesbitini istemiş,Mahkemece taraflar arasında düzenlenen işgaliye sözleşmesinin kira sözleşmesi kapsamında olduğundan bahisle13.9.2012 tarihinde görevsizlik kararı vermiş ve bu karar 17.10.2012 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.Görevsizlik kararı üzerine sulh hukuk mahkemesi de taraflar arasında yapılan işgaliye sözleşmesini kira sözleşmesi olarak nitelendirmiştir.Taşınmazın 14.11.2006 tarih ve 2131 karar sayılı

encümen kararı ile davacıya kiraya verildiği anlaşılmaktadır.Kira bedelinin tesbiti davası kiracı tarafından da açılması mümkündür. Davacının kira bedelinin tesbitini istediği dönem TBK.nun 344 maddesine göre 6. dönem (212 yılı )olup hak ve nesafet dönemidir.

18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararına göre yeni dönem kira parasının hak ve nesafet kuralına göre tesbiti halinde:öncelikle dava konusu yerin yeniden kiralanması halinde (boş olarak) getirebileceği kira parası bilirkişi tarafından usulünce belirlenmeli ve hakimce bu kira parası dikkate alınmak suretiyle(kiracının eski kiracılığı da gözetilerek) hak ve nesafet kurallarına uygun bir kira parası takdir edilmesi gerekir.

Buna göre yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek bilirkişilerin boş olarak getireceğini bildirdikleri kira parasından (kiracılık süresine) uygun bir hak ve nesafet indirimi yapılarak tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun bir kira parası saptanması gerekirken bu husus göz önüne alınmadan yetersiz bilirkişi raporuna göre 2012 yılı kira bedelinin belirlenmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.