Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/2054 K.2013/10288

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, Dairemizin 19/04/2012 gün ve 2012/3177-2012/6327 sayılı ilamı ile onanmasına, bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından kira parasının tahsiline yönelik tahliye istekli olarak yapılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kabulü ile 8.700 TL kira alacağı ve işlemiş faizi yönünden itirazın kaldırılmasına, takibin bu miktar üzerinden devam etmesine, kiralananın tahliyesine ve davalı borçlunun % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemiz, 19.04.2012 gün ve 2012/3177 esas, 2012/6327 sayılı kararı ile, kararın alacağa ilişkin kısmını onarken, kiralanan anahtarı yargılama sırasında 26.10.2011 tarihinde icra dosyasına teslim edildiğinden konusu kalmayan tahliye talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, tahliyeye karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek, kararı tahliyeye yönelik olarak bozmuştur. Davalı borçlunun karar düzeltme istemi de Dairemizin 22.11.2012 gün ve 2012 / 12692 esas 2012 / 153336 sayılı kararı ile ret edilmiştir.

Dosya kapsamı itibariyle icra takibinde dayanılan ve karara esas alınan 21.12.2002 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı, aylık 1.100 TL'den Mart- Nisan- Mayıs 2011 ayları kirası ile Haziran 2011 ayı bakiye kirası 700 TL olmak üzere toplam 4.000 TL'nin tahsili için ... 7. İcra Müdürlüğü’nün 2011 / 7750 sayılı dosyası ile 13.06.2011 tarihinde davalı borçlu hakkında icra takibi başlatmıştır.

Takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı borçlu, takip konusu edilen aylar kirasını davacı alacaklının banka hesabına ödediğini, hiçbir borcunun bulunmadığını, hayali olarak talep edilen aylık kira miktarına itiraz ettiğini belirterek, icra takibini durdurmuştur. İcra ve İflas Kanunu'nun 62/4. maddesi hükmü gereği borcun bir kısmına itiraz eden borçlunun o kısmın cihet ve miktarını açıkça göstermesi gerekir. Aksi takdirde itiraz edilmemiş sayılır.

Yine aynı yasanın 63.maddesi hükmüne göre, davalı borçlu icra takibinde ileri sürdüğü itiraz sebepleri ile bağlı olup itirazın kaldırılmasına yönelik olarak açılan davada itiraz sebeplerini değiştiremez ve genişletemez. Davalı borçlu yargılama sırasında aylık kira parasının icra takibinde talep edildiği gibi 1.100 TL değil, 400 TL olduğunu savunmuş ise de, bu savunma yukarıda açıklandığı üzere itirazın değiştirilmesine ve genişletilmesine yöneliktir.

Bu durumda icra takibinde talep edilen aylık kira miktarı kesinleşmiş olduğundan ve davalı borçlu aylık 1.100 TL üzerinden kira borcunu ödediğini İcra ve İflas Kanunu'nun 269 / c maddesinde sayılan belgelerle kanıtlayamadığından alacağa yönelik olarak verilen mahkeme kararında bir usulsüzlük olmaması nedeniyle karar onanmış ve aynı gerekçe ile karar düzeltme istemi ret edilmiştir.

Dairemizin karar düzeltme isteminin reddi kararı üzerine, bu kez davalı borçlu tavzih nitelikli karar düzeltme talebinde bulunmuştur. 6100 Sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanun ile eklenen geçiçi 3. madde hükmü gözetilerek HMUK'nun 442/1. maddesi hükmü gereği aynı ilam aleyhine bir defadan çok karar düzeltme isteminde bulunulamaz.

Her ne kadar davalı borçlu tavzih istekli olarak talepte bulunmuş ise de, bu konudaki dilekçesinde maddi hataya ilişkin bir iddia ve isteği yer almadığı gibi, Dairemizin karar düzeltme isteminin reddi kararında da bir maddi hata söz konusu olmadığından davalı borçlunun talebi, ikinci bir karar düzeltme incelemesine ilişkin olup yukarıda açıklandığı üzere yasal olarak ikinci bir karar düzeltme istemi dinlenemeyeceğinden karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir