Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2013/9847 K.2013/12399

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin taşınmazın maliki ve kiralayanı muris ...'in mirasçıları olduğunu, müvekkillerinden ... ve ...'in dava konusu taşınmazda bayan ve çocuk giyimi üzerine butik, tuhafiye dükkanı açacaklarını, dava konusu taşınmazda hissedar olan diğer mirasçıların ... ve ...'in işyeri açmalarına muvafakat ettiklerini belirterek işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise, davacıların ihtiyaç iddiasının samimi ve gerçek olmadığını, davacılara ait olan başka bir taşınmazın uzun süre boş kaldıktan sonra kısa bir süre önce kiraya verildiğini, davacıların asıl amacının kira bedelini yükseltmek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi, henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince; davacıların murisi ile davalı arasında yapılan 01/11/1999 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralananda konfeksiyon işi yapılacağı ileri sürülmüş, yapılan keşifte hazır olan bilirkişi heyeti kiralananın yapılacak işe uygun olduğunu belirtmiştir. Dosya kapsamından davacıların malik olduğu diğer taşınmazın davacılar ... ve ... tarafından kullanılmasına diğer mirasçıların muvafakat etmediği, bilirkişi raporu ve tanık anlatımlarından ihtiyaç sahibi davacıların boşta oldukları, ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.