KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2014/10566 E., 2015/6145 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2015
- Mahkemesi
- . Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kiralananın tahliyesi nedeniyle kiracı tarafından açılan tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nun 4/1-a maddesine göre “Kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda” Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir. Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin kurallardan olup, yargılamanın her aşamasında istek üzerine, ya da re'sen gözetilmesi gerekir.
Somut olayda, davacı kiracı haksız olarak davalı tarafından kiralanandan tahliye edildiği gerekçesiyle tazminat alacağının tahsilini istemiştir. Mahkemece tahliye gerçekleşmiş olmakla istenilen tazminatın kira ilişkisinden doğmadığı, tahliyeden sonraki mal varlığı haklarına ilişkin bulunduğu , dolayısı ile bu tür davalara bakmanın Asliye Hukuk Mahkemesi nin görevi dahilinde bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan tazminat alacağının tahsiline ilişkindir. Dava, 29.04.2013 tarihinde 6100 sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden sonra açıldığına göre görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesidir. Bu durumda Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan davada bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Mahkemece işin esası incelenerek davanın esastan sonuçlandırılması gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2014/10566, K. 2015/6145, 18 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama