KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/10571 E., 2015/22934 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2015
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi, maaş alacağı, fazla mesai ücreti ve izin alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı asıl, kıdem, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, maaş, fazla mesai ve 2 senelik izin ücreti alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın husumet yönünden de reddi gerektiğini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, şirket yönünden açılan davanın reddine, ... yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, ücret, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
6100 Sayılı HMK’nun 176. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, aynı davada tarafların ancak bir kez ıslah yoluna başvurabileceği hüküm altına alınmıştır.
Somut olayda;
Davacı vekili tarafından mahkemeye sunulan 14.02.2013 havale tarihli dilekçe ile davalı şirkete karşı dava konusu alacakların ıslah yolu ile artırıldığı,
Yine davacı vekili tarafından mahkemeye sunulan 01.11.2013 havale tarihli dilekçe ile bu defa davalı kısmında şirket ve ... vekili isimlerine yer verilerek ikinci bir ıslah işlemi yapıldığı anlaşılmıştır.
6100 Sayılı HMK’nun 176/2 maddesi uyarınca aynı tarafın bir davada sadece bir defa ıslah yapabileceği gözetilmeksizin mahkemece ikinci olarak yapılan ıslaha değer verilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/10571, K. 2015/22934, 24 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama