Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/3519 K.2014/14287

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira avansı olarak verilen senet nedeniyle borçlu olunmadığının tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalıya ait taşınmazın 2010 yılı yaz sezonu itibariyle kiralanmasının sağlanması için davacı tarafından keşide edilen çeklerin, kiralama avansı olarak davalıya teslim edildiğini ancak, kira sözleşmesinin kurulamadığını, bu sebeple çeklerin davalıda bulunmasının her hangi bir yasal sebebinin kalmadığını belirterek davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı İdarenin dava konusu çeki alması işleminin idari işlem niteliğinde olup, idari Yargılama Usulü Yasasının 2/1-b maddesi gereğince bu konuda doğacak uyuşmazlıkların çözüm yerininin idari yargı olduğu, yargı yolu bakımından davayı görmeye Mahkemenin görevli bulunmadığı, görevli yargı yolunun idari yargı yolu olduğu gerekçesiyle davanın, dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı, kira ilişkisinin kurulması amacıyla avans olarak verilen senetlerden doyalı borçlu olmadığının tespitini istemektedir. Davacının talebine göre, taraflar arasındaki temel hukuki ilişki olan kira ilişkisi, davalının kamu gücünü kullanarak düzenlediği iş ve işlemlerden değil, özel hukuk ilişkisinden kaynaklanmıştır. Bu nedenlerle, uyuşmazlığın çözümünde görevli yargı yeri idari yargı olmayıp, adli yargıdır. Mahkemece, işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.