Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/7788 K.2014/9248

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması tahliye istemine ilişkin olup, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında takibe dayanak yapılan 01.01.2008 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesi konusunda tarafları arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Davacı bu kira sözleşmesine dayanarak 19/04/2013 tarihte tahliye talepli başlattığı icra takibi ile ödenmeyen 2011 yılı Ocak ayı ila 2013 yılı Nisan ayları ödenmeyen 9.100 TL kira bedelini istemiştir.Ödeme emri davalıya 30/04/2013 tarihinde tebliğ edilmiş davalı yasal süresinde itiraz etmiştir.Kiralanan takip tarihinden sonra yargılama sırasında 26/12/2013 tarihinde satılmıştır.Satımla birlikte kiralayan ve malik sıfatı sona ereceğinden önceki malik tahliye isteminde bulunamaz.Bu nedenle tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan davacı yapmış olduğu icra takibi ile takibe konu aylar kirasının ödenmesini istemiş davalı ise takibe konu aylar kirasını ödediğini belirterek savunmada bulunmuştur.Bankadan getirtilen hesap özetinde davalı tarafından ödemelerin yapıldığı gözükmekte ise de bunların hangi ay kirası olduğu belli değildir.Yapılan ödemelerde ay belirtilmediğinden alacaklı TBK 101. maddesi gereğince vadesi gelmiş ve ödenmemiş olan istediği ay kirasına sayabilir.Davacı ödemelerin önceki dönem kira bedellerine ait olduğunu iddia etmiş davalı ise ödemelerin takibe konu aylar kirası olduğunu kanıtlayamamıştır.Bu nedenle itirazın tamamı üzerinden kaldırılması gerekirker yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.