Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2014/7871 K.2015/4826

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında düzenlenen 30/09/2010 tarihli, 15 yıl süreli kira sözleşmesi ile davacıya ait taşınmazın davalıya kiralandığını, davalının ilk yıl kira bedelini ödedeğini ancak ikinci yıl kira bedelini ödemediğini ve 07/10/2011 tarihli ihtarname ile kira sözleşmesini feshettiğini, feshin haksız olduğunu belirterek 8.085 TL kira bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin davacıdan kaynaklananan sorunlar nedeni ile hayata geçmediğini, müvekkili kiralanan taşınmazı hayvan çiftliği kurmak ve işletmek için kiraladığını ancak taşınmaz istenilen şartlarda müvekkile teslim edilmediğini, kira konusu taşınmazdan Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin yüksek gelirim hattının geçtiği, bu durumun hayvan çiftliği kurulmasına engel olmasına rağmen sözleşme sırasında söylenmeyerek müvekkilinin aldatıldığını, kiralanan taşınmazın kullanılmasının mümkün olmaması nedeniyle kira sözleşmesinin fesh edildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ve davalının aralarına usulüne uygun şekilde tarım yapmak amaçlı dava konusu yere ilişkin kira sözleşmesi kurulduğu, kira konusu yerin kiralayana sözleşmeye uygun olarak teslim edildiği, kiralayanın ilk yılın sonunda haklı bir nedene dayanmaksızın sözleşmeyi feshettiği, sözleşmenin haksız feshinden sonraki yıllar için kira alacağının doğamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 325/1.maddesinde; "Kiracı, sözleşme süresine veya fesih dönemine uymaksızın kiralananı geri verdiği takdirde, kira sözleşmesinden doğan borçları, kiralananın benzer koşullarla kiraya verilebileceği makul bir süre için devam eder." hükmü öngörülmek suretiyle içtihaden benimsenen husus, yasal düzenleme haline getirilmiş bulunmaktadır. Yine TBK 358. maddesinde "Bu ayırımda ürün kirasına ilişkin özel hüküm bulunmadıkça, kira sözleşmesine ilişkin genel hükümler uygulanır. " hükmü yer almakta olup, TBK 325/1. maddesinin ürün kirasına ilişkin sözleşmelerde de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda, Taraflar arasında 30/09/2010 başlangıç tarihli ve onbeş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiracı 07/10/2011 keşide tarihli ihtarname ile kiralanan taşınmazın istenilen şartlarda teslim edilmediğini belirtilerek sözleşmeyi tek taraflı olarak fesh etmiştir. Mahkemece verilen hükümde kiralanan taşınmazın kiracıya sözleşmeye uygun olarak teslim edildiği, davalı kiracının feshinin haksız olduğu kabul edilmiştir.

Bu durumda kiracı sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini kanıtlayamadığına göre fesih bildiriminin davacıya ulaştığı tarihten itibaren kiralananın Türk Borçlar Kanununun 325.maddesine göre, aynı şartlarda yeniden kiraya verilebileceği makul süre belirlenerek, belirlenecek süre kadar kira alacağına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.