Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/11998 K.2016/5111

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, süre bitimi nedeniyle kiralananın tahliyesine yönelik olarak yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne ve itirazın kaldırılmasına karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eski malikleri ile davalı kiracı arasında düzenlenen 01.04.2010 başlangıç tarihli ve dört yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak, 06.04.2015 tarihinde davalı aleyhine başlattığı icra takibi ile kira süresinin bitimi sebebine dayalı olarak kiralananın tahliyesini istemiş, davalı kiracıya 14 no’lu örnek tahliye emri gönderilmiş ve davalının tahliyesi istenilmiştir.

Davalı, kira sözleşmesinin süresinin 01.04.2015 tarihinde dolacağı hususu dikkate alınarak müvekkili ile kiralayan arasında yapılan görüşmeler neticesinde kira sözleşmesinin süresinin aynı şartlarla uzatıldığını, bu hususa müvekkilinin eşinin tanık olduğunu, ancak kira sözleşmesinin süresinin uzatılmasına rağmen müvekkili hakkında kötüniyetle takip başlatıldığını ileri sürerek takibe itiraz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde de; müvekkilinin söz konusu taşınmazı 21.06.2013 tarihinde satın aldığını ve davalıya gönderilen ihtar ile bu durum ve kira sözleşmesinin uzatılmayacağının ihtar edildiğini, buna rağmen davalının kiralananı tahliye etmemesi üzerine takip başlattıklarını, taraflar arasında sözlü veya yazılı herhangi bir kira sözleşmesi yapılmadığını ileri sürerek davalının itirazının kaldırılarak kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının taşınmazı 21.06.2013 tarihinde satın aldığı, borçluya kira sözleşmesinin uzatılmayacağı hususunun ihtar edildiği, davalı kiracının kira sözleşmesinin uzatıldığını aynı kuvvette belge ile kanıtlayamadığı, davalının itirazının soyut anlatımdan ibaret olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun adi kira hükümlerine tabi kira sözleşmelerinde kira süresi taraflarca tayin edilmesi halinde sözleşmenin sona erme hali Borçlar Kanunu'nun 327.maddesinde düzenlenmiştir. Sözleşmedeki sürenin bitimini takip eden bir ay içinde kiralayan, İİK.’nun 272. maddesi gereğince icra dairesinden tahliye isteyebileceği gibi dilerse mahkemeden de tahliye isteminde bulunabilir. Konut ve çatılı işyeri kiralarına tabi taşınmazlarda ise tahliye davası açılabilecek haller sınırlı sayıda olup, bu tür yerlerde kural olarak kiralayana süre bitimi nedeniyle tahliyeyi isteme hakkı tanınmamıştır.

Olayımıza gelince; Takibe ve davaya dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.04.2010 başlangıç tarihli ve dört yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir

uyuşmazlık bulunmamaktadır. İş bu sözleşme önceki malikler ... ile davalı ... arasında düzenlenmiş olup, sözleşmede kiralananın boş arsa olarak kiraya verildiği ve halı saha olarak kullanılacağı kararlaştırılmıştır. Bu hali ile sözleşmenin TBK’nun adi kira hükümlerine tabi olduğunun kabulü gerekir.

Kiralanan 21.06.2013 tarihinde davacı tarafından satın alınmış olmakla birlikte, sözleşme 01.04.2014 tarihinden itibaren süresiz hale gelmiş, davaya dayanak icra takibi ise sözleşmedeki sürenin bitimini takip eden bir aylık süre geçtikten sonra 06.04.2015 tarihinde başlatılmıştır. Ayrıca TBK’nun 328.maddesinde öngörülen fesih bildirim sürelerine uyulmak suretiyle kiralananın tahliyesi ancak genel mahkemeden istenebilir.

Bu durumda kiralananın ilamsız icra yoluyla tahliyesinde İİK’nun 272.maddesinin hukuki uygulanma olanağı yoktur. Davanın bu nedenle reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.