Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/9378 K.2016/4770

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Davalı şirketin sözlü kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazda kiracı olduğunu, en son aylık kiranın net 1.500,00 TL olarak ödendiğini belirterek hak ve nesafete göre aylık kira bedelinin 15.03.2014 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere net 4.000,00 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında sözlü kira sözleşmesinin varlığı konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece.

“Aylık 2.300,00-TL üzerinden % 20 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak bir aylık kira parasının 1.860,00-TL olarak tespiti ile fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermek gerekiyor ise de; davacı son celse beyanında; davalının dava açıldıktan iki ay sonra aylık kira bedellerini 1.900,00-TL olarak banka hesabı yoluyla ödemeye başladığını, hesaba yatırdığı için herhangi bir kabullerinin bulunmadığını beyan etmiş ise de; davacının fazla kira bedelinin iadesi yoluna başvurmamazı zımni kabul olarak kabul edildiğinden ve tarafların bir aylık kira parasının 1.900,00-TL olarak kabul ettikleri” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kira parasının miktarına ilişkin olarak taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunup mahkemeye müracaat edildiğine ve kira parasının dava yoluyla tespiti istenildiğine göre, kiracı olan taraf artırılması istenilen veya karar verilebilecek miktarı ve bundan daha fazlasını ödese ,yapılan ödemeyi kiraya veren benimsese bile dava red edilmeyip kira bedelinin tespitine karar verilmelidir.

Taraflar arasında hükmen tespit edilmiş ya da sözleşme ile kararlaştırılmış bir kira parası olmadığı için davacının yeni dönem kira parasının mahkemece tespiti ile hüküm altına alınmasını istemekte hukuki yararı vardır. Davalının tespit edilecek miktarı ödeyip ödemediği hususu dava açılmasına sebep olup olmaması ve yargılama giderlerinden sorumluluğunun belirlenmesi yönünden sonuca etkilidir.

O halde mahkemece davalının kabul ettiği miktardan az olmamak üzere taşınmazın boş olarak kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira bedelinden davalı şirketin eski kiracılığı gözönünde bulundurularak hak ve nesafete uygun indirim yapılmak suretiyle kira bedelinin tespitine ilişkin bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.