Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2021/6193 K.2023/271

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen alacak davasında yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararda dava değerinin duruşma sınırının altında kaldığı anlaşıldığından duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında "araç kiralama" işi gerçekleştiğini, söz konusu işin "servis taşımacılığı" olmadığını, hataen tevkifatlı olarak fatura düzenlendiğini, faturaların herhangi bir itiraza uğramadığını, KDV Genel Uygulama Tebliği'ne göre araç kiralama hizmetinde kısmi tevkifatın uygulanamayacağını, ilgili vergi dairesine müvekkili şirket tarafından KDV iadesi için başvurulduğunda faturalara ilişkin düzeltme beyannamesi verilmesi gerektiğinin bildirildiğini, müvekkili şirket tarafından düzeltme beyannamesi verilmesine rağmen,

davalı şirketin düzeltme beyannamesi vermediği için müvekkilinin 14.241,60- TL tevkifat iadesini alamadığını, müvekkilinin bu nedenle 14.241,60 TL zarara uğradığını ileri sürerek 14.241,60 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkiline husumet yöneltemeyeceğini, ilgili vergi dairesine husumet yöneltebileceğini savunmuş, esasa ilişkin olarak da davacının isteğine göre vergi dairesince KDV düzeltmesi yapılamayacağını, davacının talebinin yasal düzenleme ve KDV genel tebliğinde aranan koşulları taşımadığından KDV tevfikatına tabi tutulamayacağını, bu nedenle davacının zararı olduğu iddiasının hiç bir hukuki dayanağının bulunmadığını savunmuş, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;davalı şirketiin davetiye tebliğine rağmen davalı ticari defter ve kayıtlarını mahkememize sunmadığı gibi defter ve kayıtlarının bilirkişi marifetiyle incelenmesi için adres de bildirmediğinden ticari defter kayıtlarının incelenemediği, davacı firmaya ait 2014 yılı yasal defterinin süresi içerisinde açılış ve kapanış tasdiki yapılmış olup bu yönüyle lehine delil niteliği taşıdığı, Muhasebe kayıt ve beyanname düzeltmesi sonucu davacı taraf ticari defterlerinde davalının davacıya 14.241,60 TL Borç Bakiyesi bulunduğu,

faturaların işgücü temini dikkate alınmadan sadece 5/10 oranında tevkifat yapılarak düzenlenmesi ve sonrasında tevkifat kapsamından çıkarılmasının usule uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporunun müvekkillerinin aleyhine değil lehine tespitler içermekte olduğunu, gecikmeli de olsa ticari defterlerin yerinin bildirildiğini ancak inceleme yapılmadığını, müvekkili şirketin defterleri incelenseydi de işin yapıldığı,

ödemenin alındığı vb. hususlarda defterler birbirini doğrular nitelikte olacağı ve bu açıdan aynı sonuca varılacağını, davanın konusunun tamamen işin vergilendirilmesiyle ilgili olup müvekkillerinin davacı ve Vergi Dairesi arasındaki çekişmeli hususta herhangi bir yükümlülüğü yahut ihlalinin söz konusu olamayacağını, müvekkili şirketin kusuru yahut ihmali bulunmayan ve hatta değiştirmesi-müdahale etmesi mümkün olmayan bir konuda kendisinden talepte bulunulduğunu, davanın karşı tarafının vergi dairesi, görevli mahkemenin ise vergi mahkemeleri olduğu,

gerekçeli karara dayanak gösterilen bilirkişi raporunda bilirkişinin davacının iddiası doğrultusunda hizmetin araç kiralama işi kapsamında olduğu tespitinin hatalı olduğu, KDVK ve tebliğlerinde hükmün açık olduğu, davacı şirketin müvekkili firmaya sunduğu hizmetin servis taşımacılığı tanımına girdiği bu nedenlerle davacı tarafından düzenlenen fatura doğrultusunda müvekkili firmanın üzerine düşen hizmet bedelini davacıya ödeyip, tevkifatı da süresinde vergi dairesine yatırdığını, belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sözleşme gereği KDV iadesinin alınabilmesi için davalının yapmakla yükümlü olduğu işlemi yerine getirmediği iddiası nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, diğer ilgili mevzuat.

3. Değerlendirme

1.Uyuşmazlığın özel hukuk hükümlerine tabi bir sözleşmeden kaynaklı olmasına göre yargı yolu bakımından adli yargı mercileri uyuşmazlığı çözmekle görevlidir. Şoförü ile birlikte araç kiralama işi, niteliği itibariyle hizmet sözleşmesi olduğundan her iki tarafın da ticaret şirketi olması nedeniyle uyuşmazlık, nispi ticari dava olup, uyuşmazlığı çözme görevi, Asliye Ticaret Mahkemelerinindir.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,